عن عائشة أم المؤمنين وعبد الله بن عباس رضي الله عنهما قالا:
لَمَّا نَزَلَ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَفِقَ يَطْرَحُ خَمِيصَةً لَهُ عَلَى وَجْهِهِ، فَإِذَا اغْتَمَّ بِهَا كَشَفَهَا عَنْ وَجْهِهِ، فَقَالَ وَهُوَ كَذَلِكَ: «لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى اليَهُودِ وَالنَّصَارَى، اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَ» يُحَذِّرُ مَا صَنَعُوا.
المزيد
ʿĀ’iša-tól, ʿAbdullāh bin ʿAbbās-tól (Allah legyen elégedett kettejükkel), akik mondták:
Midőn Allah Küldötte (Allah áldja meg és adjon neki örök üdvösséget) nagyon megbetegedett, elkezdte arcát egy ruhadarabbal betakarni, ha a levegője fogytán volt alatta, levette azt az arcáról és ebben a helyzetben mondta:" Allah átka a zsidókon és a keresztényeken; bizony ők a Prófétáik sírjait imahellyé tették maguknak" Ezzel is óva intette (a muszlimokat) nehogy azt tegyék, amit azok tettek.
