ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਉਹ ਇੱਕ ਸ਼ੈਤਾਨ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਖਿੰਜ਼ੀਬ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋ ਤਾਂ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਨਾਹ ਮੰਗੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਥੁੱਕੋ।

عن عُثْمَانَ بْنَ أَبِي الْعَاصِ رضي الله عنه:
أنه أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّ الشَّيْطَانَ قَدْ حَالَ بَيْنِي وَبَيْنَ صَلَاتِي وَقِرَاءَتِي يَلْبِسُهَا عَلَيَّ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «ذَاكَ شَيْطَانٌ يُقَالُ لَهُ خِنْزَِبٌ، فَإِذَا أَحْسَسْتَهُ فَتَعَوَّذْ بِاللهِ مِنْهُ، وَاتْفُلْ عَلَى يَسَارِكَ ثَلَاثًا»، قَالَ: فَفَعَلْتُ ذَلِكَ فَأَذْهَبَهُ اللهُ عَنِّي.
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 2203]

ਇਸ ਅਨੁਵਾਦ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਮੀਖਿਆ ਅਤੇ ਪੜਤਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ.

ਉਸਮਾਨ ਬਿਨ ਅਬੀਲ-ਆਸ ਰਜ਼ਿਅੱਲਾਹੁ ਅੰਹੁ ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ:
"ਹੇ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਨਮਾਜ਼ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਉਤੇ ਧੋਖਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।"ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ:« "ਉਹ ਇੱਕ ਸ਼ੈਤਾਨ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਖਿੰਜ਼ੀਬ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋ ਤਾਂ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਨਾਹ ਮੰਗੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਥੁੱਕੋ।»" ਉਸਮਾਨ ਰਜਿਅੱਲਾਹੁ ਅੰਹੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਇਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم - 2203]

ਵਿਆਖਿਆ

ਉਸਮਾਨ ਬਿਨ ਅਬੀਲ-ਆਸ ਰਜ਼ਿਅੱਲਾਹੁ ਅੰਹੁ ਨਬੀ ਕਰੀਮ ﷺ ਦੇ ਪਾਸ ਆਏ ਅਤੇ ਅਰਜ਼ ਕੀਤਾ:"ਏ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ ﷺ! ਸ਼ੈਤਾਨ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਨਮਾਜ਼ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਮਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ੂ (ਇਕਾਗਰਤਾ) ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਤਿਲਾਵਤ ਵਿੱਚ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਨਬੀ ਕਰੀਮ ﷺ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫਰਮਾਇਆ: "ਇਹ ਇੱਕ ਸ਼ੈਤਾਨ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ **'ਖਿਨਜ਼ਬ'** ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇਂ ਅਤੇ ਇਹ ਵਾਪਰਦਾ ਵੇਖੇਂ, ਤਾਂ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਪਨਾਹ ਮੰਗ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅਲ੍ਹਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ। ਆਪਣੀ ਖੱਬੀ ਧਰਫ਼ ਨੂੰ ਹਲਕੀ ਥੁਕ (ਥੋੜ੍ਹੀ ਬਹੁਤ ਥੂਕ ਵਾਲੀ ਫੂਕ) ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਮਾਰ।" ਉਸਮਾਨ ਰਜਿਅੱਲਾਹੁ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜੋ ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਉਸ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।"

ਹਦੀਸ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਵਿੱਚੋਂ

1. ਨਮਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ੂਅ ਅਤੇ ਦਿਲ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਨਮਾਜ਼ ਦੀ ਰੂਹ ਹੈ। ਸ਼ੈਤਾਨ ਇਸ ਖ਼ੁਸ਼ੂਅ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵਸ-ਵਸੇ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਤਵੱਜੋ ਭਟਕਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਕਿਰਆਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਨਮਾਜ਼ ਅਧੂਰੀ ਰਹੇ।
2. ਨਮਾਜ਼ ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਵੱਸਵਸੇ ਪੈਦਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਪਨਾਹ ਮੰਗਣਾ (ਤਅੱਵਜ਼ੁ) ਮੁਸਤਹੱਬ (ਪਸੰਦੀਦਾ) ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੱਬੀ ਧਰਫ਼ ਵੱਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਥੁੱਕਣਾ ਵੀ ਮੁਸਤਹੱਬ ਹੈ।
3. ਸਹਾਬਾ ਰਜਿਅੱਲਾਹੁ ਅੰਹੁਮ ਦੀ ਇਹ ਅਹਿਮ ਖੂਬੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਬੀ ਕਰੀਮ ﷺ ਦੀ ਰਾਹਨੁਮਾਈ ਵਾਸਤੇ ਰੁਜੂ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਹਰ ਧਾਰਮਿਕ ਜਾਂ ਦਿਲੀ ਪਰੈਸ਼ਾਨੀ, ਵੱਸਵਸਾ ਜਾਂ ਅਮਲੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਨਬੀ ﷺ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਇਖਲਾਸ ਨਾਲ ਸੁੰਨਤ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਰਾਹੀ ਹਕੀਕੀ ਹਿਦਾਇਤ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਨਬੀ ﷺ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਝਦੇ ਸਨ।
4. ਸਹਾਬਾ ਕਰਾਮ ਦੇ ਦਿਲ ਜਿੰਦਾਅਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਆਖ਼ਰਤ ਸੀ।