عَنْ حُمْرَانَ مَوْلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ رضي الله عنه:
أَنَّهُ رَأَى عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ دَعَا بِوَضُوءٍ، فَأَفْرَغَ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ إِنَائِهِ، فَغَسَلَهُمَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، ثُمَّ أَدْخَلَ يَمِينَهُ فِي الْوَضُوءِ، ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ وَاسْتَنْثَرَ، ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا، وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثَلَاثًا، ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ، ثُمَّ غَسَلَ كُلَّ رِجْلٍ ثَلَاثًا، ثُمَّ قَالَ: رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ نَحْوَ وُضُوئِي هَذَا، وَقَالَ: «مَنْ تَوَضَّأَ نَحْوَ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ لَا يُحَدِّثُ فِيهِمَا نَفْسَهُ غَفَرَ اللهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ».
المزيد
حومڕانێ مه‌ولایێ (عه‌بدێ ئازاكری یێ) عوسمانێ كوڕێ عه‌ففانی دبێژیت كو: وی عوسمانێ كوڕێ عه‌ففانی دیت داخواز كر هنده‌ك ئاڤ بۆ بهێته ئینان دا ده‌ستنڤێژا خۆ پێ بگریت، ڤێجا ژ وی ئامانێ ئاڤ تێدا هنده‌ك ئاڤ كره سه‌ر ده‌ستێن خۆ، پاشی سێ جاران ده‌ستێن خۆ شویشتن، پاشی ده‌ستێ خۆ یێ ڕاستێ كره د ناڤ ئاڤێدا، پاشی ئاڤ د ده‌ڤێ خۆ وه‌ردا و كره د دفنا خۆدا و هه‌لكێشا، پاشی سێ جاران سه‌روچاڤێن خۆ شويشتن ، و هه‌ردوو ده‌ستێن خۆ هه‌تا ئه‌نیشكان شویشتن، پاشی سه‌رێ خۆ مه‌سح كر، پاشی هه‌ر پێیه‌كێ خۆ سێ جاران شویشت، پاشی گۆت: من پێغه‌مبه‌ر (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) دیت وه‌كی ڤێ ده‌ستنڤێژا من نوكه گرتی ده‌ستنڤێژ دگرت، و پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((هه‌ر كه‌سێ ده‌ستنڤێژه‌كا وه‌كی ڤێ ده‌ستنڤێژا من بگریت، پاشی دوو ڕكاعه‌تێن نڤێژێ بكه‌ت، وه‌سا كو خوشوع تێدا هه‌بیت و دلێ وی یێ ئاماده بیت؛ هنگی خودێ دێ گونه‌هێن وی یێن بووری بۆ وی ژێبه‌ت)).
