عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ فِي أَنْفِهِ ثُمَّ لِيَنْثُرْ، وَمَنِ اسْتَجْمَرَ فَلْيُوتِرْ، وَإِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنْ نَوْمِهِ فَلْيَغْسِلْ يَدَهُ قَبْلَ أَنْ يُدْخِلَهَا فِي وَضُوئِهِ، فَإِنَّ أَحَدَكُمْ لاَ يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُ».
ولفظ مسلم: «إِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنْ نَوْمِهِ فَلَا يَغْمِسْ يَدَهُ فِي الْإِنَاءِ حَتَّى يَغْسِلَهَا ثَلَاثًا، فَإِنَّهُ لَا يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُ».
المزيد
ئهبو هورهیره (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغهمبهرێ خودێ (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) گۆت:
((ئهگهر ئێك ژ ههوه دهستنڤێژ گرت، بلا ئاڤێ بكهته د دفنا خۆدا و پاشی دهربێخیت، و ههر كهسێ خۆ ب بهران پاقژ بكهت بلا هژمارا بهرێن خۆ بكهته تاك، و دهمێ ئێك ژ ههوه ژ خهو ڕابوو؛ بلا دهستێ خۆ بشۆت بهری بكهته د ئاڤا دهستنڤێژێدا، چونكی ئێك ژ ههوه نزانیت كا ب شهڤ دهستێ وی ل كیرێ مایه)). و د ڤهگوهاستنا موسلمیدا هاتییه: ((دهمێ ئێك ژ ههوه ژ خهو ڕابوو؛ بلا دهستێ خۆ نهكهته د ناڤ ئامانیدا ههتا سێ جاران نهشۆت، چونكی ئهو نزانیت كا ب شهڤ دهستێ وی ل كیرێ مایه)).