عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ رضي الله عنهما أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ:
«إِذَا دَخَلَ الرَّجُلُ بَيْتَهُ، فَذَكَرَ اللهَ عِنْدَ دُخُولِهِ وَعِنْدَ طَعَامِهِ، قَالَ الشَّيْطَانُ: لَا مَبِيتَ لَكُمْ، وَلَا عَشَاءَ، وَإِذَا دَخَلَ، فَلَمْ يَذْكُرِ اللهَ عِنْدَ دُخُولِهِ، قَالَ الشَّيْطَانُ: أَدْرَكْتُمُ الْمَبِيتَ، وَإِذَا لَمْ يَذْكُرِ اللهَ عِنْدَ طَعَامِهِ، قَالَ: أَدْرَكْتُمُ الْمَبِيتَ وَالْعَشَاءَ».
المزيد
عهبدولڵاهێ كوڕێ جابری (خودێ ژ ههردووكان ڕازی بیت) دبێژیت: من گوهـ ل پێغهمبهری بوو (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) دگۆت:
((ئهگهر مرۆڤ چوو مالا خۆ و ل دهمێ چوونێ و ل دهمێ خوارنێ ناڤێ خودێ ئینا و زكرێ وی كر، شهیتان دێ بێژیت: هوین نه ل ڤێرێ دنڤن و نه ل ڤێرێ شیڤێ دخۆن، بهلێ ئهگهر چوو مال و ناڤێ خودێ نهئینا، شهیتان دێ بێژیت: ههوه جهێ نڤستنێ دیت و هوین گههشتنێ و ئهگهر دهمێ خوارنێ ژی ناڤێ خودێ نهئینا، دێ بێژیت: ههوه جهێ نڤستنێ و شیڤ ژی دیت و هوین گههشتنێ)).