Hadith: **"ਅਮਲ ਛੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਚਾਰ ਹਨ, ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਖਤਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਦੋ ਬਰਾਬਰੀ ਨਾਲ ਹਨ, ਇੱਕ ਸਹੀ ਕੰਮ ਦਸ ਗੁਣੇ ਜਿੰਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਹੀ ਕੰਮ ਸੱਤ ਸੌ ਗੁਣੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।** **ਜੋ ਖਤਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ:** * ਜੇ ਕੋਈ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਬਿਨਾਂ ਅੱਲਾਹ ਨਾਲ ਕੁਝ ਸ਼ਰੀਕ ਕੀਤੇ ਤਾਂ ਉਹ ਜਨਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਿਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਰੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਨਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗਾ। **ਬਰਾਬਰੀ ਨਾਲ:** * ਜੇ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਅਮਲ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। * ਜੇ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। * ਜੇ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ ਗੁਣਾ ਇਨਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। * ਜੇ ਕੋਈ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਖਰਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਤ ਸੌ ਗੁਣਾ ਇਨਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। **ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਹਾਲਤਾਂ ਹਨ:** * ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹਨ ਪਰ ਆਖਿਰਤ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖੀ ਹੋਣਗੇ। * ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖੀ ਹਨ ਪਰ ਆਖਿਰਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਣਗੇ। * ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਆਖਿਰਤ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖੀ ਹੋਣਗੇ। * ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਆਖਿਰਤ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਣਗੇ।"\*\*

عَنْ خُرَيْمِ بْنِ فَاتِكٍ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«الْأَعْمَالُ سِتَّةٌ، وَالنَّاسُ أَرْبَعَةٌ، فَمُوجِبَتَانِ، وَمِثْلٌ بِمِثْلٍ، وَحَسَنَةٌ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا، وَحَسَنَةٌ بِسَبْعِ مِائَةٍ، فَأَمَّا الْمُوجِبَتَانِ: فَمَنْ مَاتَ لَا يُشْرِكُ بِاللهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ، وَمَنْ مَاتَ يُشْرِكُ بِاللهِ شَيْئًا دَخَلَ النَّارَ، وَأَمَّا مِثْلٌ بِمِثْلٍ: فَمَنْ هَمَّ بِحَسَنَةٍ حَتَّى يَشْعُرَهَا قَلْبُهُ، وَيَعْلَمَهَا اللهُ مِنْهُ كُتِبَتْ لَهُ حَسَنَةً، وَمَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً، كُتِبَتْ عَلَيْهِ سَيِّئَةً، وَمَنْ عَمِلَ حَسَنَةً فَبِعَشْرِ أَمْثَالِهَا، وَمَنْ أَنْفَقَ نَفَقَةً فِي سَبِيلِ اللهِ فَحَسَنَةٌ بِسَبْعِ مِائَةٍ، وَأَمَّا النَّاسُ، فَمُوَسَّعٌ عَلَيْهِ فِي الدُّنْيَا مَقْتُورٌ عَلَيْهِ فِي الْآخِرَةِ، وَمَقْتُورٌ عَلَيْهِ فِي الدُّنْيَا مُوَسَّعٌ عَلَيْهِ فِي الْآخِرَةِ، وَمَقْتُورٌ عَلَيْهِ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ، وَمُوَسَّعٌ عَلَيْهِ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ».
[حسن] - [رواه أحمد] - [مسند أحمد: 18900]

Translation Needs More Review.

ਖੁਰੈਮ ਬਿਨ ਫਾਤਿਕ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅੰਹੁ ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ:
"ਅਮਲ ਛੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਚਾਰ ਹਨ, ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਖਤਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਦੋ ਬਰਾਬਰੀ ਨਾਲ ਹਨ, ਇੱਕ ਸਹੀ ਕੰਮ ਦਸ ਗੁਣੇ ਜਿੰਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਹੀ ਕੰਮ ਸੱਤ ਸੌ ਗੁਣੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਖਤਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ: ਜੇ ਕੋਈ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਬਿਨਾਂ ਅੱਲਾਹ ਨਾਲ ਕੁਝ ਸ਼ਰੀਕ ਕੀਤੇ ਤਾਂ ਉਹ ਜਨਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਿਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਰੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਨਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗਾ। ਬਰਾਬਰੀ ਨਾਲ: ਜੇ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਅਮਲ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ ਗੁਣਾ ਇਨਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਖਰਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਤ ਸੌ ਗੁਣਾ ਇਨਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਹਾਲਤਾਂ ਹਨ: ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹਨ ਪਰ ਆਖਿਰਤ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖੀ ਹੋਣਗੇ। ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖੀ ਹਨ ਪਰ ਆਖਿਰਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਣਗੇ। ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਆਖਿਰਤ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖੀ ਹੋਣਗੇ। ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਆਖਿਰਤ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਣਗੇ।"\\
[حسن] - [رواه أحمد] - [مسند أحمد - 18900]

Explanation

ਨਬੀ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਅਮਲ ਛੇ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਚਾਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਨ। ਤਾਂ ਅਮਲ ਛੇ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ:
**ਪਹਿਲਾਂ: ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਨਾਲ ਕੁਝ ਵੀ ਸ਼ਰੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਲਈ ਜੰਨਤ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।**
**ਦੂਜੇ: ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਨਾਲ ਕੁਝ ਵੀ ਸ਼ਰੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਨਾਰ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹੇਗਾ।**
**ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਮੋਜੀਬਾਤ ਹਨ।**
**ਤੀਜੇ: ਚੰਗੀ ਨਿਯਤ ਵਾਲੀ ਹਸਨਤ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਚੰਗੀ ਨਿਯਤ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਿਯਤ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਨਿਯਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਜੇ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਹਸਨਤ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।**
**ਚੌਥੇ: ਕੀਤੀ ਗਈ ਬੁਰਾਈ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇੱਕ ਬੁਰਾਈ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।**
**ਇਹ ਦੋਹਾਂ: ਬਰਾਬਰੀ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਘਟਾਓ ਦੇ।**
**ਪੰਜਵਾਂ: ਹਸਨਤ ਜੋ ਦਸ ਹਸਨਤਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਚੰਗੀ ਨਿਯਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਦਸ ਹਸਨਤਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।**
**ਛੇਵਾਂ: ਹਸਨਤ ਜੋ ਸੱਤ ਸੌ ਹਸਨਤਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਖਰਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਹਸਨਤ ਦੇ ਬਦਲੇ ਸੱਤ ਸੌ ਹਸਨਤਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਤੇ ਇਹ ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਕਰਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਫਜ਼ਲ ਹੈ ਆਪਣੇ ਬੰਦਿਆਂ 'ਤੇ।**
ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ:
**ਪਹਿਲਾ: ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਜ਼ਕ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਖਿਰਤ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਲਈ ਤੰਗੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਅਖੀਰ ਅੰਜਾਮ ਨਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਾਫਰ ਧਨਵਾਨ ਹੈ।**
**ਦੂਜਾ: ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਜ਼ਕ ਵਿੱਚ ਤੰਗੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਖਿਰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਅਖੀਰ ਅੰਜਾਮ ਜਨਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੌਮਿਨ ਗਰੀਬ ਹੈ।**
**ਤੀਜਾ: ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਆਖਿਰਤ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੰਗੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਾਫਰ ਗਰੀਬ ਹੈ।**
**ਚੌਥਾ: ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਆਖਿਰਤ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੋਮਿਨ ਧਨਵਾਨ ਹੈ।**

Benefits from the Hadith

1. ਅੱਲਾਹ ਤਾਆਲਾ ਦਾ ਆਪਣੇ ਬੰਦਿਆਂ 'ਤੇ ਬੜਾ ਕਰਮ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਹਸਨਤਾਂ ਨੂੰ ਦਬ ਕੇ ਇਨਾਮ ਦੇਣਾ।
2. ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਇਨਸਾਫ ਅਤੇ ਕਰਮ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਿੱਖੀ ਨੂੰ ਇਨਸਾਫ ਨਾਲ ਨਿਭਾਇਆ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਦਾ ਇਨਾਮ ਇੱਕ ਹੀ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ।
3. ਅੱਲਾਹ ਨਾਲ ਸ਼ਰੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਭਿਆਨਕਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ **ਇਸ ਵਿੱਚ ਜਨਤ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਹੋਣਾ ਹੈ।**
4. **ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਖਰਚ ਕਰਨ ਦੇ ਫਜ਼ਲ ਦਾ ਬਿਆਨ।**
5. **ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਖਰਚ ਕਰਨ ਦੇ ਸਵਾਬ ਦੀ ਵਾਧੂ ਮਿਲਣੀ ਸੱਤ ਸੌ ਗੁਣਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਕਲਮੇ ਨੂੰ ਬੁਲੰਦ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦਗਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।**
6. **ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਦਾ ਬਿਆਨ।**
7. **ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮੋਮਿਨ ਅਤੇ ਗੈਰ ਮੋਮਿਨ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਆਖਿਰਤ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਮੋਮਿਨ ਲਈ ਹੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।**