Хадис: Срамот е од верувањето

عن عبد الله بن عمر رضي الله عنهما قال:
سَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يَعِظُ أَخَاهُ فِي الْحَيَاءِ، فَقَالَ: «الْحَيَاءُ مِنَ الْإِيمَانِ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 36]

Абдулах ибн Омер, радијаллаху анхума, рекол:
„Слушна Аллаховиот пратеник, алејхи селам, некој човек како го советува својот брат за срамот, па рече:,Срамот е од верувањето.“
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم - 36]

Објаснување

Слушнал Аллаховиот пратеник, алејхи селам, како некој човек го советува својот брат дека не треба да се срами многу! Па му објасни дека срамот е дел од верувањето, и дека тој не може да донесе друго освен добрина.
Срамот е карактеристика која човекот го насочува да работи добрини и да ги остави лошотиите.

من فوائد الحديث

1. Тоа што не ти дава да направиш добрина не се вика срам, туку тоа е слабост, плашливост и слабоумност.
2. Срамот е од Аллах Возвишениот, и го насочува човекот да ги извршува наредените работи, и да ги избегнува забранетите работи.
3. Срамот од луѓето е кога ги почитуваме, кога се однесуваме кон нив според нивната положба, и кога ги избегнуваме сите вообичааени лоши постапки.