بروز رسانی: حیا از ایمان است

عن عبد الله بن عمر رضي الله عنهما قال:
سَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يَعِظُ أَخَاهُ فِي الْحَيَاءِ، فَقَالَ: «الْحَيَاءُ مِنَ الْإِيمَانِ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 36]

از عبدالله بن عمر ـ رضی الله عنهما ـ روایت است که گفت:
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ شنید که مردی برادرش را دربارهٔ حیا نصیحت می‌کند، پس فرمود: «الْحَيَاءُ مِنَ الْإِيمَانِ»: «حیا از ایمان است».
[صحیح است] - [بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند] - [صحیح مسلم - 36]

شرح

پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ شنید که مردی برادرش را نصیحت می‌کند که حیای او زیاد است و باید از مقدار آن بکاهد! پس رسول خدا برای او بیان فرمود که حیا از ایمان است و ثمری جز خیر و خوبی ندارد.
حیا اخلاقی است که انسان را به انجام کار زیبا و ترک کار زشت وا می‌دارد.

از نکات این حدیث

1. چیزی که تو را از انجام خیر باز می‌دارد حیا نامیده نمی‌شود، بلکه خجالت و ناتوانی و ترس نام دارد.
2. حیا از الله عزوجل عبارت است از انجام آنچه امر نموده و ترک آنچه ممنوع کرده است.
3. حیا از مردم، احترام به آنان و قرار دادن آنان در جایگاه‌شان و دوری از کارهایی است که معمولا زشت و قبیح شمرده می‌شوند.