ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਹੇ

عَنْ ‌أَبِي حُمَيْدٍ أَوْ عَنْ ‌أَبِي أُسَيْدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمُ الْمَسْجِدَ فَلْيَقُلِ: اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ، وَإِذَا خَرَجَ فَلْيَقُلِ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 713]

ਇਸ ਅਨੁਵਾਦ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਮੀਖਿਆ ਅਤੇ ਪੜਤਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ.

ਅਬੂ ਹੁਮੈਦ ਜਾਂ ਅਬੂ ਉਸੈਦ ਰਜ਼ਿਅੱਲਾਹੁ ਅੰਹੁ ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਸੂਲੁੱਲਾਹ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ:
"ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਹੇ: 'ਅੱਲਾਹੁੱਮਾ ਅਫ਼ਤਾਹ ਲੀ ਅਬਵਾਬਾ ਰਾਹਮਤਿਕ' (ਇਲਾਹੀ! ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਰਹਿਮਤ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ)।ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ, ਤਾਂ ਕਹੇ: 'ਅੱਲਾਹੁੱਮਾ ਇੰਨੀ ਅਸਅਲੁਕਾ ਮਿਨ ਫ਼ੱਜ਼ਲਿਕ' (ਇਲਾਹੀ! ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਫ਼ਜ਼ਲ ਤੋਂ ਸਵਾਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ)।"
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم - 713]

ਵਿਆਖਿਆ

ਨਬੀ ਕਰੀਮ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਮਤ ਨੂੰ ਇਹ ਦुआ ਸਿਖਾਈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕਹੇ: **"ਅੱਲਾਹੁੱਮਾ ਅਫ਼ਤਾਹ ਲੀ ਅਬਵਾਬਾ ਰਾਹਮਤਿਕ"**, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਕੋਲੋਂ ਆਪਣੀ ਰਹਿਮਤ ਦੇ ਵਸੀਲੇ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮਸਜਿਦ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਕਹੇ: **"ਅੱਲਾਹੁੱਮਾ ਇੰਨੀ ਅਸਅਲੁਕ ਮਿਨ ਫ਼ਜ਼ਲਿਕ"**, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਫ਼ਜ਼ਲ, ਨੈਕੀ ਅਤੇ ਹਲਾਲ ਰਿਜ਼ਕ ਦੀ ਦੁਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਹਦੀਸ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਵਿੱਚੋਂ

1. ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਵੇਲੇ ਇਹ ਦुआ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਮੁਸਤਹੱਬੀ (ਪਸੰਦਗੀ) ਹੈ।
2. ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ‘ਤੇ ਰਹਿਮਤ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕਰਨ ਦੀ ਖ਼ਾਸ ਤਵਜੋਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਜਨਨਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਗੂਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਵਕਤ ਰਹਿਮਤ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।ਜਦੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਰਿਜ਼ਕ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ‘ਤੇ ਫਜ਼ਲ (ਫ਼ਜ਼ਲ) ਦਾ ਜਿਕਰ ਕਰਨਾ ਮੋਤਾਬਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
3. ਇਹ ਅਜ਼ਕਾਰ ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਣ ਤੇ ਅਤੇ ਮਸਜਿਦ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਣ ਤੇ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।