عَنْ يحيى بنِ عُمَارةَ المَازِنِيِّ قَالَ:
شَهِدْتُ عَمْرَو بْنَ أَبِي حَسَنٍ سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ زَيْدٍ، عَنْ وُضُوءِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَا بِتَوْرٍ مِنْ مَاءٍ، فَتَوَضَّأَ لَهُمْ وُضُوءَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَكْفَأَ عَلَى يَدِهِ مِنَ التَّوْرِ، فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثَلاَثًا، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فِي التَّوْرِ، فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ وَاسْتَنْثَرَ، ثَلاَثَ غَرَفَاتٍ، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاَثًا، ثُمَّ غَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ إِلَى المِرْفَقَيْنِ، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فَمَسَحَ رَأْسَهُ، فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ مَرَّةً وَاحِدَةً، ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ إِلَى الكَعْبَيْنِ.
المزيد
یه‌حیایێ كوڕێ عوماره‌یێ مازنی دبێژیت:
ئه‌ز ل وێرێ یێ ئاماده‌بووم ده‌مێ عه‌مرێ كوڕێ ئه‌بو حه‌سه‌نی پرسیار ژ عه‌بدولڵاھێ كوڕێ زه‌یدی كری ده‌رباره‌ی ده‌ستنڤێژا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن)، ئینا عه‌بدولڵاھی داخوازا ئامانه‌كێ ئاڤێ كر، پاشی ده‌ستنڤێژه‌كا وه‌كی یا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بۆ وان گرت، ڤێجا ئامان وه‌رگێڕا و ئاڤ ب سه‌ر ده‌ستێ خۆدا كر و سێ جاران ده‌ستێن خۆ شویشتن، پاشی ده‌ستێ خۆ كره د ئاڤێدا و ئاڤ د ده‌ڤ و دفنێن خۆ وه‌ردا و پاشی ئینا ده‌ر، ئه‌ڤه ژی سێ جاران ئه‌نجام دا، پاشی ده‌ستێ خۆ كره تێدا و سێ جاران سه‌روچاڤێن خۆ شویشتن، پاشی هه‌ردوو ده‌ستێن خۆ هه‌تا ئه‌نیشكان دوو جاران شویشتن، پاشی ده‌ستێ خۆ كره تێدا و مه‌سحا سه‌رێ خۆ كر، ڤێجا ب هه‌ردوو ده‌ستان ژ پێشییا سه‌ری چوو هه‌تا پاشییا سه‌ری و پاشی زڤڕانده جهێ ده‌ستپێكێ، ئه‌ڤه ئێك جار ئه‌نجامدا، پاشی هه‌ردوو پێیێن خۆ هه‌تا گۆزه‌كان شویشتن.
