عن عائِشَة رضي الله عنها مرفوعاً: «لا صلاة بِحَضرَة طَعَام، وَلا وهو يُدَافِعُه الأَخبَثَان».
[صحيح] - [رواه مسلم]
المزيــد ...

عائشه - رضى الله عنها - از رسول الله - صلى الله عليه و سلم - روايت مى كند: "هنگام حضور غذا، و اينكه فردى اراده دفع ادرار يا مدفوع را دارد، نماز برگزار نكند".
صحیح است - به روایت مسلم

شرح

اين حديث بر خواسته ى صاحب شرع براى حضور قلب مكلف در هنگام ايستادن در برابر پروردگارش تأكيد مى كند، و اين امر امكان پذير نيست مگر با قطع كردن مشغوليت هايى كه وجود آنها سبب عدم آرامش خاطر و خشوع مى شود؛ براى همين صاحب شرع از برگزارى نماز در هنگام حضور غذاى كه نفس نمازگزار مشتاق آن مى باشد، و قلب او به آن تعلق گرفته، نهى كرده است، و همچنين از برگزارى نماز در هنگام اراده دفع اخبثان، كه - ادرار و مدفوع - هستند، براى مشغوليت خاطر انسان در دفع نجاست از خود.

ترجمه: انگلیسی فرانسوی اسپانیایی ترکی اردو اندونزیایی بوسنیایی روسی بنگالی چینی تجالوج الهندية الفيتنامية السنهالية الأيغورية الكردية الهوسا البرتغالية المليالم التلغو السواحيلية التاميلية البورمية الألمانية اليابانية
مشاهده ترجمه ها

فواید

  1. كراهيت نماز خواندن در حالت احساس دفع ادرار و مدفوع، تا هنگامى كه وقت ادای نماز تنگ نشده باشد، در غير اين صورت بطور مطلق ادايى نماز اولويت دارد، اما اگر در حالت احساس نیاز به قضای حاجت (ادرار و مدفوع) نماز خواند، نمازش صحيح است ولى ناقص مى باشد و كامل اداء نشده است، به دليل حديث ذکر شده، و قضای آن واجب نمى باشد، و اما اگر شروع به خواندن نماز كرد و احساس به قضای حاجت نداشت، ولى در هنگام نماز اين احساس به او دست داد، نماز او صحيح است و كراهيت ندارد، به شرط اینکه نیاز به قضای حاجت مانع تمام كردن نماز او نشود.
  2. حضور قلب و فروتنى هر دو در نماز مقصود هستند.
  3. شايسته نمازگزار است آنچه را كه باعث مشغوليتش در نماز مى شود از خود دور كند.
  4. نياز به دفع ادرار و مدفوع عذری برای ترک نماز جمعه و جماعت است، به شرطى كه اوقات نمازها را براى اين كار اختصاص ندهد.
بیشتر