حديث: هیچ بنده ای نيست كه الله متعال وى را بر مردم حكمفرما كرده باشد، در حالی بمیرد که با رعيت خود خاین باشد، مگر اينكه بهشت را بر وى حرام كرده است

عن مَعقِلِ بن يَسار المُزَنِيّ رضي الله عنه قال: إني سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول:
«مَا مِنْ عَبْدٍ يَسْتَرْعِيهِ اللهُ رَعِيَّةً، يَمُوتُ يَوْمَ يَمُوتُ وَهُوَ غَاشٌّ لِرَعِيَّتِهِ، إِلَّا حَرَّمَ اللهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 142]

از معقل بن یسار مزنی رضی الله عنه روایت است گفت که: من از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم که می فرمودند:
«هیچ بنده ای نيست كه الله متعال وى را بر مردم حكمفرما كرده باشد، در حالی بمیرد که با رعيت خود خاین باشد، مگر اينكه بهشت را بر وى حرام كرده است».
[صحیح] - [متفق علیه] - [صحیح مسلم - 142]

توضیح

پیامبر صلی الله علیه و سلم خبر می دهد که هرکس را الله متعال بر مردم فرمانروا و مسؤول قرار داد، خواه مسوولیت عام باشد مانند امیر، یا مسوولیت خاص باشد مانند مرد و زن در خانه های خود، و در حق رعیت کوتاهی کرد، و آنان را فریب داد و نصیحت نکرد، پس حقوق دینی و دنیوی آنان را ضایع کرده است، ومستحق این عذاب سخت می شود.

از فوائد حدیث

1. اين هشدار خاص به حاكم اعظم و نماينده هاى وى نيست، بلكه براى عموم كسانى است كه الله متعال آنان را سرپرست قرار داده است.
2. بر هر کسی که زمام امور مسلمانان را بدوش می گیرد واجب است که آنان را نصیحت کند، در ادای امانت تلاش کند، و از خیانت اجتناب ورزد.
3. عظمت مسئولیت هر یک از متولیان امور عام و یا خاص، بزرگ یا کوچک.