عن أبي هريرة رضي الله عنه قال:
أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ أَعْمَى، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّهُ لَيْسَ لِي قَائِدٌ يَقُودُنِي إِلَى الْمَسْجِدِ، فَسَأَلَ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُرَخِّصَ لَهُ فَيُصَلِّيَ فِي بَيْتِهِ، فَرَخَّصَ لَهُ، فَلَمَّا وَلَّى دَعَاهُ، فَقَالَ: «هَلْ تَسْمَعُ النِّدَاءَ بِالصَّلَاةِ؟» فَقَالَ: نَعَمْ، قَالَ: «فَأَجِبْ».
المزيد
अबू हुरैरा यांच्या अधिकारावर एक हदीस आहे, अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न होऊ , जो म्हणतो:
एक आंधळा माणूस अल्लाहच्या पैगंबराकडे आला आणि म्हणाला: हे अल्लाहचे प्रेषित! मला मशिदीत आणण्यासाठी माझ्याकडे मार्गदर्शक नाही, म्हणून, त्याने अल्लाहच्या मेसेंजरला विनंती केली, अल्लाह त्याला आशीर्वाद देईल आणि त्याला शांती देईल, त्याला घरी प्रार्थना करण्याची परवानगी द्यावी. तू तर त्याला सुट्टी दिलीस, पण जेव्हा तो निघून जाऊ लागला तेव्हा तुम्ही त्याला बोलावून विचारले: " "तुला प्रार्थनेची हाक ऐकू येते का?" त्याने उत्तर दिले: होय, मी ऐकत आहे, म्हणून तुम्ही म्हणालात: "(प्रार्थनेसाठी कॉल करणाऱ्याची कॉल) स्वीकार करा."
