Ҳадис: Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам намоз ўқиганларида икки қўлларининг орасини шундай очардиларки, ҳатто қўлтиқларининг оқи кўринар эди

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ ابْنِ بُحَيْنَةَ رضي الله عنه:
أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا صَلَّى فَرَّجَ بَيْنَ يَدَيْهِ حَتَّى يَبْدُوَ بَيَاضُ إِبْطَيْهِ.
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 390]

Бу таржима қайта кўрилиши ва текширилиши кекак.

Абдуллоҳ ибн Молик ибн Буҳайна разияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
«Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам намоз ўқиганларида икки қўлларининг орасини шундай очардиларки, ҳатто қўлтиқларининг оқи кўринар эди».
[Саҳиҳ] - [Муттафақун алайҳ] - [Саҳиҳи Бухорий - 390]

Изоҳ

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам сажда қилганларида икки қўлларини (ёнларидан) узоқлаштирар эдилар. Сажда пайтида ҳар бир қўлларини ўзига яқин бўлган ён тарафдан худди икки қанот каби четга сурардилар-ки, ҳатто қўлтиқлари терисининг ранги (оқлиги) кўриниб турарди. Бу — икки билакни икки ёндан узоқлаштириш ва кенг очишда жиддий ҳаракат қилиш (муболаға) маъносини англатади.

Ҳадиснинг фойдалари

1. Саждада ушбу кўринишда бўлиш, яъни икки билакнинг юқори қисмини (қўлнинг тирсакдан елкагача бўлган қисмини) ён тарафлардан узоқлаштириш мустаҳабдир.
2. Жамоат билан намоз ўқиётган инсон қўлларини ёйиши билан ёнидаги шеригига озор берадиган бўлса, шариатда унга бундай қилиш буюрилмайди.
3. Саждада қўлларни ёнга кенг олиб туришда кўплаб ҳикмат ва манфаатлар бор. Жумладан: Бу ҳолат намозхоннинг ғайратли экани ва намозга бўлган иштиёқини кўрсатади. Инсон барча сажда аъзоларига таянганида, ҳар бир аъзо ибодатдаги ўз улушини тўлиқ адо этади. Шунингдек, бунинг ҳикмати ҳақида шундай дейилган: бу кўриниш ҳокисорликка яқинроқдир, пешона ва бурунни ерга мустаҳкам қўйишга ёрдам беради ҳамда ҳар бир аъзонинг (бир-бирига ёпишиб қолмай) мустақил туришини таъминлайди.