Hədis: Peyğəmbər (Allahın salavatı və salamı onun üzərinə olsun) namaz qılarkən (səcdədə) əllərini qoltuqaltılarının ağartısı görünənə qədər aralayardı

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ ابْنِ بُحَيْنَةَ رضي الله عنه:
أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا صَلَّى فَرَّجَ بَيْنَ يَدَيْهِ حَتَّى يَبْدُوَ بَيَاضُ إِبْطَيْهِ.
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 390]

Abdullah bin Məlik bin Buheynədən (Allah ondan razı olsun) rəvayət edilir:
Peyğəmbər (Allahın salavatı və salamı onun üzərinə olsun) namaz qılarkən (səcdədə) əllərini qoltuqaltılarının ağartısı görünənə qədər aralayardı.
[Səhih] - [Müttəfəqun aleyhi(əl-Buxari və Musliminsəhih gördüyü hədislər)] - [Sahihul-Buxari - 390]

Şərh (izah)

O, (Allahın salavatı və salamı onun üzərinə olsun) səcdə zamanı əllərinin arasını aralayardı; hər iki əlini iki qanad kimi, qoltuqaltılarının dərisinin rəngi görünənə qədər aralayardı. Bu, qolların qanad kimi açılması və yanlardan aralı tutulmasında mübaliğədir.

Hədisin faydalarından

1. Bu forma - qolları yanlardan ayırmaq - səcdədə bəyəniləndir.
2. Məmumun (imama tabe olan) yanında namaz qılan, onun qollarını aralamasından əziyyət çəkərsə, onun bunu etməsi icazəli deyil.
3. Səcdədə qolları aralamağın çoxlu hikmətləri və faydaları vardır, bunlardan: namazda fəallıq və rəğbət göstərmək və həmçinin, namaz qılan bütün səcdə üzvlərinə etimad etdikdə, hər bir üzv ibadətdən öz haqqını almış olur. Deyilmişdir: Bunda hikmət odur ki, bu hal təvazökarlığa daha çox bənzəyir və alın və burnun yerə daha yaxşı qoyulması və həmçinin hər bir üzvün özlüyündə fərqlənməsi üçün daha təsirlidir.