Ҳадис: Ҳар касе, ки аз номи ман ҳадисе ривоят кунад, дар ҳолате ки гумон меравад он дурӯғ бошад, пас ӯ яке аз ду дурӯғгӯ аст

عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ وَالْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ رضي الله عنهما قَالَا: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«مَنْ حَدَّثَ عَنِّي بِحَدِيثٍ يُرَى أَنَّهُ كَذِبٌ، فَهُوَ أَحَدُ الْكَاذِبِينَ».
[صحيح] - [رواه مسلم في مقدمته]

Аз Самура ибни Ҷундуб ва Муғира ибни Шуъба (разияллоҳу анҳумо) ривоят аст, ки гуфтанд: Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд:
"Ҳар касе, ки аз номи ман ҳадисе ривоят кунад, дар ҳолате ки гумон меравад он дурӯғ бошад, пас ӯ яке аз ду дурӯғгӯ аст."
[Саҳеҳ] - [رواه مسلم في مقدمته] - [Саҳеҳ Муслим]

Шарҳ

Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) хабар медиҳад, ки ҳар кас аз номи ӯ ҳадисе ривоят кунад, дар ҳоле ки медонад ё гумон мекунад, ё бештари эҳтимол медиҳад, ки он ҳадис дурӯғ аст, он шахс дар дурӯғ бо он касе, ки ин ҳадисро сохтааст, шарик мебошад.

Аз фоидаҳои ҳадис

1. Ҳангоми ривоят кардани ҳадисҳо аз Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) бояд санҷиш ва боварии комил ба саҳеҳ будани он вуҷуд дошта бошад.
2. Сифати дурӯғгӯӣ ҳам ба касе дода мешавад, ки худ дурӯғеро ихтироъ мекунад, ҳам ба касе, ки онро паҳн ва ба дигарон нақл мекунад.
3. Ривоят кардани ҳадиси сохта барои касе, ки медонад он сохта аст ё гумони ғолиб дорад, ки сохта аст, ҳаром аст, магар бо мақсади ҳушдор додан аз он.