Ҳадис: Ҳар касе, ки таом бихӯрад ва баъд аз он бигӯяд: "Алҳамду лиллаҳиллазӣ атъаманӣ ҳоза ва разақаниҳи мин ғайри ҳавлин миннӣ ва ло қувваҳ." Тарҷума: "Ситоиш махсуси Аллоҳ аст, ки ин таомро ба ман дод ва онро бе нерӯ ва тавоноии ман ба ман рӯзӣ гардонд.", гуноҳони гузаштааш бахшида мешавад

عَنْ سَهْلِ بْنِ مُعَاذِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«مَنْ أَكَلَ طَعَامًا فَقَالَ: الحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَطْعَمَنِي هَذَا وَرَزَقَنِيهِ مِنْ غَيْرِ حَوْلٍ مِنِّي وَلاَ قُوَّةٍ، غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ».
[حسن] - [رواه أبو داود والترمذي وابن ماجه وأحمد] - [سنن الترمذي: 3458]

Аз Саҳл ибни Муъоз ибни Анас аз падараш ривоят аст, ки гуфт: Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд:
"Ҳар касе, ки таом бихӯрад ва баъд аз он бигӯяд: "Алҳамду лиллаҳиллазӣ атъаманӣ ҳоза ва разақаниҳи мин ғайри ҳавлин миннӣ ва ло қувваҳ." Тарҷума: "Ситоиш махсуси Аллоҳ аст, ки ин таомро ба ман дод ва онро бе нерӯ ва тавоноии ман ба ман рӯзӣ гардонд.", гуноҳони гузаштааш бахшида мешавад."
[Ҳасан] - [رواه أبو داود والترمذي وابن ماجه وأحمد] - [Сунани Тирмизӣ - 3458]

Шарҳ

Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) мусалмононро ташвиқ мекунад, ки ҳар гоҳ таом бихӯранд, Аллоҳро ҳамду ситоиш бигӯянд. Зеро ман на қудрати фароҳам овардани таомро дорам ва на тавоноии хӯрдани онро, магар бо кумак ва ёрии Аллоҳ Таъоло. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) мужда доданд, ки ҳар ки ин ҳамду ситоишро бигӯяд, сазовори бахшида шудани гуноҳони сағираи гузаштааш мебошад.

Аз фоидаҳои ҳадис

1. Баъд аз хӯрдани таом, Аллоҳро ҳамду ситоиш гуфтан мустаҳаб аст.
2. Ин баёнгари фазли бузурги Аллоҳ Таъоло бар бандагонаш аст, ки Ӯ онҳоро ризқ дод, воситаҳои онро барои онҳо осон гардонид ва бо гуфтани калимаи шукр гуноҳони гузаштаашонро мебахшад.
3. Ҳамаи кору ҳолати бандагон аз ҷониби Аллоҳ Таъоло аст, на ба қудрату тавоноии худашон. Бо вуҷуди ин, банда вазифадор аст, ки сабабҳоро ба ҷо оварад ва талош кунад.