हदीस: जो कोणी (महान) अवज्ञा करतो आणि (मुस्लीम) समुदाय सोडतो आणि त्याच अवस्थेत मरण पावतो, तर असा मृत्यू जाहिलियाचा मृत्यू आहे

عن أبي هريرة رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم أنه قال:
«مَنْ ‌خَرَجَ ‌مِنَ ‌الطَّاعَةِ، وَفَارَقَ الْجَمَاعَةَ فَمَاتَ، مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً، وَمَنْ قَاتَلَ تَحْتَ رَايَةٍ عِمِّيَّةٍ، يَغْضَبُ لِعَصَبَةٍ، أَوْ يَدْعُو إِلَى عَصَبَةٍ، أَوْ يَنْصُرُ عَصَبَةً، فَقُتِلَ، فَقِتْلَةٌ جَاهِلِيَّةٌ، وَمَنْ خَرَجَ عَلَى أُمَّتِي، يَضْرِبُ بَرَّهَا وَفَاجِرَهَا، وَلَا يَتَحَاشَى مِنْ مُؤْمِنِهَا، وَلَا يَفِي لِذِي عَهْدٍ عَهْدَهُ، فَلَيْسَ مِنِّي وَلَسْتُ مِنْهُ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 1848]

या भाषांतराला अधिक पुनरावलोकन आणि छाननीची आवश्यकता आहे.

अबू हुरैराहच्या अधिकारावर, अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न होऊ, पैगंबराच्या अधिकारावर, अल्लाह त्याला आशीर्वाद देईल आणि त्याला शांती देईल, तो म्हणाला:
"जो कोणी (महान) अवज्ञा करतो आणि (मुस्लीम) समुदाय सोडतो आणि त्याच अवस्थेत मरण पावतो, तर असा मृत्यू जाहिलियाचा मृत्यू आहे , जो माणूस अशा ध्वजाखाली लढतो, ज्याचा हेतू स्पष्ट नाही, तो शून्यवादामुळे रागावतो, किंवा शून्यवादाला आमंत्रण देतो किंवा शून्यवादाचे समर्थन करतो, मग त्या अवस्थेत मारला जातो, मग त्याचा मृत्यू होतो, जो कोणी माझ्या उम्मत विरुद्ध अशा प्रकारे लढायला निघाला की उम्मतचे चांगले-वाईट सर्व लोक मारतात, आस्तिकाचा त्याग करत नाहीत आणि करार पूर्ण करत नाहीत, तो माणूस माझ्यापासून नाही आणि मी त्याच्यापासून नाही.
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم - 1848]

स्पष्टीकरण

अल्लाहचे पैगंबर (शांति आणि आशीर्वाद) सांगत आहेत की जो व्यक्ती राज्यकर्त्यांच्या आज्ञापालनाच्या क्षेत्रातून बाहेर पडला आणि इमामच्या निष्ठेवर सहमत असलेल्या जमात इस्लामपासून विभक्त झाला, त्याच वेळी त्याचा मृत्यू झाला. विभक्त आणि अवज्ञाकारी स्थिती म्हणून तो जाहिलियाच्या लोकांचा मृत्यू झाला, ज्यांनी कोणत्याही अमीराचे पालन केले नाही आणि कोणत्याही गटाशी संबंधित नव्हते. उलट ते वेगवेगळे गट आणि गटात विभागले गेले होते आणि एकमेकांच्या विरोधात लढत होते.
त्याचप्रमाणे, तुम्ही म्हणालात की जो कोणी अशा झेंड्याखाली लढला जो सत्याच्या किंवा असत्याच्या आधारावर लढला गेला असेल तर तो अल्लाहच्या धर्मासाठी नाही, तर तो त्याच्या राष्ट्राच्या पूर्वग्रहाने वाहून गेला त्याची टोळी आणि पूर्वग्रहाच्या आधारे युद्धात भाग घेते, ज्ञान आणि अंतर्दृष्टी नसलेले, आणि त्या स्थितीत मरण पावले, तर त्याचा मृत्यू जाहिलियाचा मृत्यू होईल.
त्याच प्रकारे, जो कोणी प्रेषित (अल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) च्या उम्मेविरूद्ध बंड केला त्याने आपल्या कृतीची पर्वा न करता आपल्या सर्व चांगल्या आणि वाईट लोकांची मान मोजण्यास सुरुवात केली, आस्तिकांच्या हत्येच्या अंताची भीती बाळगू नका, मुस्लिमेतर आणि राज्यकर्त्यांना दिलेली आश्वासने पूर्ण करू नका, म्हणून, त्याच्या पापांमुळे, जे मोठ्या पापांपैकी आहेत, तो या गंभीर वचनाचा हक्कदार बनला.

हदिसचे फायदे

1. शासकांची आज्ञा पाळणे बंधनकारक आहे, जोपर्यंत ते अल्लाह तआलाची अवज्ञा आवश्यक असणारे असे आदेश देत नाहीत.
2. या हदीसमध्ये मुस्लिम शासकाची अवज्ञा आणि मुस्लिम समुदायापासून विभक्त होण्याविरुद्ध कडक इशारा देण्यात आला आहे,अशा अवस्थेत जर एखाद्याचा मृत्यू झाला तर तो जाहिलियाच्या लोकांच्या मृत्यूने मरतो.
3. या हदीसमध्ये शून्यवादाच्या आधारावर युद्ध करण्यास मनाई आहे.
4. आश्वासने पूर्ण करण्याचे बंधन.
5. इमाम (शासक) ची आज्ञापालन आणि मंडळीसाठी बंधनकारक वचनबद्धतेचे अनेक फायदे आहेत, यामुळे शांतता आणि शांततेचे वातावरण निर्माण होते आणि सर्व काही ठीक आहे.
6. जाहिलिया युगातील लोकांचे अनुकरण करण्यास मनाई.
7. मुस्लिम समाजासोबत राहण्याचा आदेश.