عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ:
أَنَّ أَعْرَابِيًّا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: دُلَّنِي عَلَى عَمَلٍ إِذَا عَمِلْتُهُ دَخَلْتُ الجَنَّةَ، قَالَ: «تَعْبُدُ اللَّهَ لاَ تُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا، وَتُقِيمُ الصَّلاَةَ المَكْتُوبَةَ، وَتُؤَدِّي الزَّكَاةَ المَفْرُوضَةَ، وَتَصُومُ رَمَضَانَ» قَالَ: وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ أَزِيدُ عَلَى هَذَا، فَلَمَّا وَلَّى قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الجَنَّةِ، فَلْيَنْظُرْ إِلَى هَذَا».
المزيد
ئه‌بو هوره‌یره (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت:
عه‌ره‌به‌كێ ده‌شتێ (ئه‌عرابی) هاته ده‌ڤ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) و گۆت: كاره‌كی نیشا من بده، ئه‌گه‌ر من ئه‌نجام دا؛ پێ بچمه به‌حه‌شتێ؟ گۆت: ((خودێ بپه‌رێسه و چ شریكان بۆ چێنه‌كه، نڤێژێن فه‌ڕز دروست بكه، زه‌كاتا واجب بده، ڕۆژییێن ڕه‌مه‌زانێ بگره)). گۆت: ئه‌ز ب وی كه‌مه یێ نه‌فسا من د ده‌ستیدا؛ ئه‌ز تشته‌كی ل سه‌ر ڤانه زێده ناكه‌م. پاشی ده‌مێ ئه‌و زه‌لام چووی، پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ((هه‌ر كه‌سێ بڤێت به‌رێ خۆ بده‌ته زه‌لامه‌كی ژ ئه‌هلێ به‌حه‌شتێ، بلا به‌رێ خۆ بده‌ته ڤی زه‌لامی)).
