عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«إنَّ اللَّهَ تَجَاوَزَ لِي عَنْ أُمَّتِي الخَطَأَ وَالنِّسْيَانَ وَمَا اسْتُكْرِهُوا عَلَيْهِ».
[قال النووي: حديث حسن] - [رواه ابن ماجه والبيهقي وغيرهما] - [الأربعون النووية: 39]
المزيــد ...
អំពី អ៊ិពនូអាប់ហ្ពាស رضي الله عنهما ពិតណាស់ រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖
“ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់អធ្យាស្រ័យចំពោះប្រជាជាតិរបស់ខ្ញុំចំពោះកំហុសឆ្គងដោយអចេតនា ការភ្លេចភ្លាំង និងអ្វីដែលពួកគេត្រូវបានគេបង្ខិតបង្ខំ”។
[قال النووي: حديث حسن] - [رواه ابن ماجه والبيهقي وغيرهما] - [الأربعون النووية - 39]
ណាពី ﷺ លោកបានប្រាប់ថា ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់អធ្យាស្រ័យចំពោះប្រជាជាតិរបស់លោកក្នុងករណីបីយ៉ាង៖ ទីមួយ៖ កំហុសឆ្គងដោយអចេតនា ពោលគឺជនមូស្លីមមានបំណងចង់ធ្វើអ្វីមួយ តែជាក់ស្តែងវាបានកើតឡើងខុសពីអ្វីដែលគេមានចេតនា។ ទីពីរ៖ ការភ្លេចភ្លាំង គឺជាអ្វីមួយដែលអ្នកមូស្លីមដឹងច្បាស់អំពីវា ប៉ុន្តែក៏មានការភ្លេចនៅពេលដែលគេធ្វើវា។ ករណីនេះគឺគេក៏មិនទទួលបាបកម្មនោះដែរ។ ទីបី៖ ត្រូវគេបង្ខិតបង្ខំ ពោលគឺខ្ញុំបម្រើអល់ឡោះត្រូវបានគេបង្ខិតបង្ខំឲ្យធ្វើអ្វីមួយដែលរូបគេមិនចង់ធ្វើ ហើយគេគ្មានលទ្ធភាពទប់ស្កាត់ ឬទប់ទល់នឹងការបង្ខិតបង្ខំនោះ។ ក្នុងករណីនេះ រូបគេនឹងមិនទទួលបាបកម្មអ្វីឡើយ។ សូមបញ្ជាក់ថា អ្វីដែលបានលើកឡើងក្នុងហាទីស្ហខាងលើ គឺចំពោះការប្រព្រឹត្តនូវអ្វីដែលត្រូវបានហាមឃាត់ ដែលជាប្រការដែលពាក់ព័ន្ធរវាងខ្ញុំបម្រើអល់ឡោះជាមួយនិងទ្រង់ប៉ុណ្ណោះ។