Hadith: “Voor Mijn gemeenschap heeft Allah vergiffenis toegestaan voor vergissingen, vergeten dingen en alles waarvoor zij gedwongen worden.”

عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«إنَّ اللَّهَ تَجَاوَزَ لِي عَنْ أُمَّتِي الخَطَأَ وَالنِّسْيَانَ وَمَا اسْتُكْرِهُوا عَلَيْهِ».
[قال النووي: حديث حسن] - [رواه ابن ماجه والبيهقي وغيرهما] - [الأربعون النووية: 39]

Van Ibn ‘Abbas (moge Allah tevreden zijn met hen beiden): De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei:
“Voor Mijn gemeenschap heeft Allah vergiffenis toegestaan voor vergissingen, vergeten dingen en alles waarvoor zij gedwongen worden.”
[قال النووي: حديث حسن] - [رواه ابن ماجه والبيهقي وغيرهما] - [الأربعون النووية - 39]

Uitleg

De Profeet (vrede zij met hem) legt uit dat Allah Zijn gemeenschap in drie gevallen heeft vergeven: De eerste: De vergissing (al-khaṭa’), dat is wat iemand doet zonder opzet, wanneer het werk van een moslim niet overeenkomt met zijn bedoelingen. De tweede: Het vergeten (an-nisyaan), wanneer een moslim zich iets herinnert, maar het op het moment van handelen vergeet; ook hiervoor rust geen zonde op hem. De derde: Dwang (al-ikraah), wanneer een dienaar wordt gedwongen iets te doen wat hij niet wil en hij niet in staat is de dwang te weerstaan; ook dan rust geen zonde of verwijt op hem. Opmerking: Dit hadieth betreft de relatie tussen de dienaar en zijn Heer in zaken die verboden zijn. Als een gebod vergeten wordt, vervalt de plicht niet automatisch. En als het handelen tot schade aan een ander leidt, blijft het recht van de medemens bestaan: bijvoorbeeld als iemand per ongeluk een ander doodt, moet hij de bloedgeld (diyya) betalen of als hij per ongeluk een auto beschadigt, rust de verplichting tot compensatie op hem.

De voordelen van de overlevering

1. De ruime genade en het zachte welbehagen van Allah, Glorieus en Verheven, jegens Zijn dienaren komt tot uiting in het feit dat Hij de zonde van hen wegneemt wanneer hun overtreding plaatsvindt binnen deze drie gevallen.
2. Het voortreffelijke van Allah jegens de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) en zijn gemeenschap.
3. Het opheffen van de zonde betekent niet dat het oordeel of de verplichting wordt opgeheven. Bijvoorbeeld: Wie de woedoe vergeet en bidt in de veronderstelling dat hij rein is, draagt hiervoor geen zonde; desalniettemin blijft het noodzakelijk dat hij zich reinigt en het gebed herhaalt.
4. Bij het opheffen van de zonde onder dwang dienen de voorwaarden vervuld te zijn, zoals dat degene die dwingt daadwerkelijk in staat is zijn dreigement uit te voeren.