عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: «لَعَن رسول الله صلى الله عليه وسلم الرَّاشِي والمُرْتَشِي في الحُكْم».
[صحيح] - [رواه الترمذي وأحمد]
المزيــد ...

ابو هريره - رضى الله عنه - روايت مى كند كه: "رسول الله - صلى الله عليه و سلم - رشوه دهنده و رشوه گيرنده در قضاوت را لعنت كرده است".
صحیح است - به روایت ترمذی

شرح

از آنجا که حقیقت رشوه، بخشیدن مال برای رسیدن به امری باطل است، رسول الله صلی الله علیه وسلم برای کسی که آن را بدهد و آنکه بگیرد، دعای دوری از رحمت الله کرده است؛ چون رشوه دادن و گرفتن، زیان های بزرگی را متوجه فرد و جامعه می کند؛ و رشوه مطلقا حرام است و تخصیص آن به قضاوت در حدیث، از این جهت است که رشوه به خاطر قضاوت گناه بسیار بزرگی است چون با تبدیل حکم شرعی همراه است؛ درواقع به قاضی رشوه داده می شود تا حکم تغییر یا تخفیف داده شود و یا در جهت مصلحت رشوه دهنده باشد.

ترجمه: انگلیسی فرانسوی اسپانیایی اردو اندونزیایی بوسنیایی روسی بنگالی چینی الهندية السنهالية الأيغورية الكردية البرتغالية المليالم التلغو السواحيلية التاميلية البورمية التايلندية اليابانية
مشاهده ترجمه ها

فواید

  1. پرداخت رشوه، گرفتن آن، پادرميانى براى آن، و كمک كردن در آن حرام است، زيرا در آن همكارى براى رسيدن به باطل است.
  2. رشوه از گناهان بزرگ محسوب مى شود؛ زيرا رسول الله - صلى الله عليه و سلم - رشوه دهنده و رشوه گيرنده را لعنت كرده است، و لعن كردن تنها در گناهان كبيره است، و علما بر تحريم آن متفق هستند.
  3. جنايت رشوه در باب حكم قضايى بزرگتر است، و گناه آن شديدتر است؛ زيرا در آن خوردن مال مردم به صورت باطل، تغيير حكم الله متعال و حكم به غير حكم نازل شده ى الله متعال وجود دارد، و رشوه گيرنده با گرفتن آن بر نفس خويش، و بر نفس كسى كه به نفع او حكم صادر شده، و بر نفس كسى كه حكم بر ضد او صادر شده، ستم كرده است.