بروز رسانی: خداوند یهود و نصاری را لعنت کند که قبرهای پیامبرانشان را مسجد قرار دادند

عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المؤْمنينَ رَضيَ اللهُ عنها قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ الَّذِي لَمْ يَقُمْ مِنْهُ:
«لَعَنَ اللهُ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى، اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَ» قَالَتْ: فَلَوْلَا ذَاكَ أُبْرِزَ قَبْرُهُ، غَيْرَ أَنَّهُ خُشِيَ أَنْ يُتَّخَذَ مَسْجِدًا.
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 529]

از عایشه ام‌المؤمنین رضی الله عنها روایت است که فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و سلم در آن بیماری‌ای که از آن برنخاستند، فرمودند:
«لَعَنَ اللَّهُ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى، اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَ» قَالَتْ: فَلَوْلَا ذَاكَ أُبْرِزَ قَبْرُهُ، غَيْرَ أَنَّهُ خُشِيَ أَنْ يُتَّخَذَ مَسْجِدًا. یعنی: «خداوند یهود و نصاری را لعنت کند که قبرهای پیامبرانشان را مسجد قرار دادند». [عایشه] گفت: پس اگر به خاطر آن [نهی] نبود، قبر ایشان آشکار ساخته می‌شد، جز آنکه ترسیده شد که [قبرشان] مسجد قرار داده شود.
[صحیح است] - [بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند] - [صحیح مسلم - 529]

شرح

عایشه ام‌المؤمنین رضی الله عنها خبر می‌دهند که پیامبر صلی الله علیه و سلم در بیماری‌ای که بر ایشان سخت شد و در آن از دنیا رفتند، فرمودند: خداوند یهود و نصاری را لعنت کند و از رحمتش دور گرداند؛ و این بدان جهت است که آنان قبرهای پیامبرانشان را با ساختن بنا بر روی آنها یا نماز خواندن نزد آنها یا به سوی آنها، مسجد قرار دادند. سپس [عایشه] رضی الله عنها فرمود: اگر به خاطر آن نهی و هشدار از سوی پیامبر صلی الله علیه و سلم و ترس صحابه از اینکه با قبر پیامبر صلی الله علیه و سلم همان کاری شود که یهود و نصاری با قبرهای پیامبرانشان کردند، نبود، هرآینه قبر ایشان آشکار و نمایان ساخته می‌شد.

از نکات این حدیث

1. این از آخرین وصیت‌های ایشان است که بر اهمیت و توجه ایشان به این مسئله دلالت دارد.
2. نهی اکید و تحریم شدید از مسجد قرار دادن قبرها و قصد نماز خواندن نزد آنها به جز نماز جنازه؛ زیرا این کار وسیله‌ای به سوی بزرگداشت میت و طواف بر گرد قبرش و تبرک جستن به آن و صدا زدن نام اوست، و همهٔ این‌ها از شرک و وسایل آن است.
3. شدت توجه رسول الله صلی الله علیه وسلم و اهتمام ایشان به توحید و ترس ایشان از بزرگداشت قبور؛ زیرا این کار به شرک منجر می‌شود.
4. خداوند متعال پیامبرش علیه الصلاة والسلام را از اینکه نزد قبرشان شرک ورزیده شود، حفظ کرد. پس به اصحابشان و کسانی که پس از آنان آمدند، الهام کرد که قبر ایشان را از اینکه نمایان شود، مصون بدارند.
5. عمل کردن صحابه رضی الله عنهم به وصیت پیامبر صلی الله علیه و سلم و اهتمام آنان به توحید.
6. نهی از تشبه به یهود و نصاری، و اینکه ساختن بنا بر قبرها از سنت‌های آنان است.
7. از مصادیق مسجد نمودن قبور این است که نزد قبور و به سوی آن نماز خوانده شود، حتی اگر مسجدی بر روی آن ساخته نشود.