Hadithi: “Allahu i mallkoftë hebrenjtë dhe të krishterët. Varret e të dërguarve të tyre i kanë bërë faltore!”

عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المؤْمنينَ رَضيَ اللهُ عنها قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ الَّذِي لَمْ يَقُمْ مِنْهُ:
«لَعَنَ اللهُ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى، اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَ» قَالَتْ: فَلَوْلَا ذَاكَ أُبْرِزَ قَبْرُهُ، غَيْرَ أَنَّهُ خُشِيَ أَنْ يُتَّخَذَ مَسْجِدًا.
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 529]

Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se i Dërguari i Allahut ﷺ, gjatë sëmundjes, prej së cilës nuk u çua më, ka thënë:
“Allahu i mallkoftë hebrenjtë dhe të krishterët. Varret e të dërguarve të tyre i kanë bërë faltore!” Ajo tha: “Po të mos ishte kjo fjalë, do të ekspozohej varri i tij. Ai frikësohej se varrin do t'ia shndërronin në faltore.”
[Sahih] - [Muttefek alejhi] - [Sahihu i Muslimit - 529]

Shpjegimi

Aishja, e bija e Ebu Bekrit (Allahu qoftë i kënaqur me të dytë!), ka treguar se Profeti ﷺ, gjatë sëmundjes së tij, e cila iu rëndua dhe çoi në vdekjen e tij, tha: "Allahu i mallkoftë hebrenjtë dhe të krishterët dhe i largoftë nga mëshira e Tij, sepse ata i morën varret e profetëve të tyre si vende adhurimi, duke ndërtuar mbi to, duke u falur tek ato, ose duke u drejtuar nga ato gjatë adhurimit." Pastaj, ajo (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tha: "Po të mos ishte ai ndalim dhe ai paralajmërim nga Profeti ﷺ, si dhe frika e sahabëve se varri i tij mund të trajtohej ashtu siç hebrenjtë dhe të krishterët trajtuan varret e profetëve të tyre, varri i tij do të ishte bërë i dukshëm dhe i theksuar."

Mësime nga hadithi

1. Kjo është një nga porositë e tij të fundit, gjë që tregon rëndësinë e saj dhe nevojën për t’i kushtuar vëmendje të madhe.
2. Ndalimi i prerë dhe i rreptë për marrjen e varreve si vende adhurimi, ose për t’u falur me qëllim tek ato, përveç namazit të xhenazes, pasi kjo çon në madhërimin e të vdekurit, në tavaf rreth varrit të tij, në prekjen e qosheve të tij, ose në thirrjen e emrit të tij. Të gjitha këto janë prej shirkut dhe rrugëve që të çojnë tek ai.
3. Interesimi i madh dhe kujdesi i të Dërguarit të Allahut ﷺ për teuhidin dhe frika e tij nga madhërimi i varreve, sepse kjo çon drejt shirkut.
4. Allahu i Lartësuar e ka mbrojtur Profetin e Tij ﷺ, që në varrin e tij të mos bëhen vepra shirku. Ai i ka frymëzuar sahabët dhe ata që erdhën pas tyre që ta ruajnë varrin e tij, duke mos e bërë të dukshëm apo të ngritur.
5. Sahabët (Allahu qoftë i kënaqur me ta!) iu përmbajtën këshillës së Profetit ﷺ dhe ishin të kujdesshëm për ta ruajtur teuhidin (besimin e pastër monteist).
6. Ndalohet imitimi dhe përngjasimi i hebrenjve dhe të krishterëve, dhe ndërtimi mbi varre është prej praktikave të tyre.
7. Nga shndërrimi i varreve në faltore - xhami, është namazi në to dhe në drejtim të tyre, edhe nëse nuk është ndërtuar faltore (mbi to).