أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقْبَلَ إِلَيْهِ رَهْطٌ، فَبَايَعَ تِسْعَةً وَأَمْسَكَ عَنْ وَاحِدٍ، فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللهِ، بَايَعْتَ تِسْعَةً وَتَرَكْتَ هَذَا؟ قَالَ: «إِنَّ عَلَيْهِ تَمِيمَةً»، فَأَدْخَلَ يَدَهُ فَقَطَعَهَا، فَبَايَعَهُ، وَقَالَ: «مَنْ عَلَّقَ تَمِيمَةً فَقَدْ أَشْرَكَ». المزيد
'Ukbe ibn 'Amir el-Džuheni, radijallahu anhu, prenosi
da je Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, došla skupina ljudi, pa je prihvatio prisegu od devetorice, a od jednog je nije htio prihvatiti. Ashabi su upitali: "Allahov Poslaniče, od devetero si prihvatio prisegu, a od jednog nisi?" "On nosi hamajliju", odgovori Poslanik. Čovjek ju je tada otkinuo i bacio, pa je Poslanik prihvatio prisegu i od njega. Poslanik reče: "Ko stavi hamajliju počinio je širk."
