ھەدىس: ئىنسانلارنىڭ ئەڭ ناچارلىرى قىيامەت بولغاندا زېمىندا ھايات بولغان ۋە مازارلىقلارنى نامازئوقۇيدىغان جاي قىلىۋالغان كىشىلەردۇر

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بن مسعودٍ رضي الله عنه قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ:
«إِنَّ مِنْ شِرَارِ النَّاسِ مَنْ تُدْرِكُهُ السَّاعَةُ وَهُمْ أَحْيَاءٌ، وَمَنْ يَتَّخِذُ الْقُبُورَ مَسَاجِدَ».
[حسن] - [رواه أحمد] - [مسند أحمد: 3844]

ئابدۇللاھ بىن مەسئۇد رەزىيەللاھۇ ئەنھۇ مۇنداق دەيدۇ: مەن پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ مۇنداق دېگەنلىكىنى ئاڭلىغان ئىدىم:
«ئىنسانلارنىڭ ئەڭ ناچارلىرى قىيامەت بولغاندا زېمىندا ھايات بولغان ۋە مازارلىقلارنى نامازئوقۇيدىغان جاي قىلىۋالغان كىشىلەردۇر».
[ھەسەن] - [ئەھمەد رىۋايىتى] - [مۇسنەد ئەھمەد - 3844]

شەرھىسى

پەيغەمبەر ئەلەيھەسسالام ئىنسانلارنىڭ ئەڭ ناچارلىرىدىن خەۋەر بېرىپ، ئۇلارنىڭ قىيامەت بولغاندا زېمىندا ھايات بولىدىغانلىقى، شۇنداقلا ئۇلارنىڭ مازارلىققا ياكى قەبرىگە قاراپ ناماز ئوقۇيدىغانلىقىنى بايان قىلدى.

ھەدىسنىڭ پايدىلىرىدىن

1. قەبرىلەرنىڭ ئۈستىگە ياكى ئارىسىغا مەسچىت بىنا قىلىش چەكلىنىدۇ، (يەنى ھارامدۇر) چۈنكى ئۇ شېرىككە ئېلىپ بارىدىغان ۋەسىلىدۇر.
2. گەرچە مەسچىت بىنا قىلىنمىغاندىمۇ قەبرىنىڭ يىنىدا ناماز ئادا قىلىش ھارام بولىدۇ، چۈنكى مەسچىت گەرچە بىنا قىلىنمىسىمۇ ناماز ئادا قىلىدىغان ۋە سەجدە قىلىدىغان جايغا ئىسىم بولىدۇ.
3. ياخشى كىشىلەرنىڭ قەبرىسىنى ناماز ئادا قىلىدىغان جاي قىلىۋالغان كىشىلەر گەرچە بۇنىڭ بىلەن ئاللاھ تائالاغا يېقىنلىشىشنى مەقسەت قىلسىمۇ، ئۇلار كىشىلەرنىڭ ئەڭ ناچارلىرىدۇر.