Ҳадис: марде назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) омад ва дар бораи чизе бо ӯ гуфтугӯ кард. Пас гуфт: Он чи Аллоҳ бихоҳад ва ту бихоҳӣ. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: "Оё манро бо Аллоҳ баробар қарор додӣ? Бигӯ: Танҳо он чи Аллоҳ бихоҳад

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رضي الله عنهما:
أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَكَلَّمَهُ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ، فَقَالَ: مَا شَاءَ اللهُ وَشِئْتَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَجَعَلْتَنِي لِلَّهِ عَدْلًا؟ قُلْ: مَا شَاءَ اللهُ وَحْدَهُ».
[إسناده حسن] - [رواه ابن ماجه والنسائي في الكبرى وأحمد] - [السنن الكبرى للنسائي: 10759]

Аз Абдуллоҳ ибни Аббос (разияллоҳу анҳумо) ривоят аст, ки
марде назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) омад ва дар бораи чизе бо ӯ гуфтугӯ кард. Пас гуфт: Он чи Аллоҳ бихоҳад ва ту бихоҳӣ. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: "Оё манро бо Аллоҳ баробар қарор додӣ? Бигӯ: Танҳо он чи Аллоҳ бихоҳад."
[Иснодаш ҳасан аст] - [رواه ابن ماجه والنسائي في الكبرى وأحمد] - [Сунани кубро, Насоӣ - 10759]

Шарҳ

Марде назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) омад ва дар бораи коре бо ӯ гуфтугӯ кард, сипас гуфт: "Он чи Аллоҳ бихоҳад ва ту бихоҳӣ." Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ин сухани ӯро инкор кард ва ба ӯ фармуд, ки атфи хостаи махлуқ бар хостаи Аллоҳ бо ҳарфи "вов" ширки асғар аст ва барои мусалмон ҷоиз нест, ки чунин бигӯяд. Сипас ӯро ба сухани дуруст роҳнамоӣ кард, ки чунин гуфта мешавад: "Ҳар чи Аллоҳ бихоҳад." Яъне, дар ирода ва машият танҳо бояд аз Аллоҳ ном бурда шавад ва хостаи дигаре бо ягон навъи атф (аз ҷумла "вов") ба ӯ маътуф нашавад.

Аз фоидаҳои ҳадис

1. Аз гуфтани "Он чи Аллоҳ ва ту бихоҳӣ" ва монанди ин суханҳо, ки дар он хостаи банда бо ҳарфи "вов" ба хостаи Аллоҳ маътуф шавад, наҳйи шудааст, зеро он ширки асғар аст.
2. Инкори мункар воҷиб аст.
3. Расули Аллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) аз марзҳои тавҳид ҳимоят кард ва роҳҳои ширкро баст.
4. Дар ҳолати инкори мункар, аз рӯи пайравӣ аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) шахси муқобилро дар баробари иштибоҳаш ҷойгузини мубоҳ роҳнамоӣ кардан хуб аст.
5. Ҷамъ байни сухани Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар ин ҳадис: "Танҳо он чи Аллоҳ бихоҳад" ва сухани ӯ дар ҳадиси дигар: "Бигӯ: Он чи Аллоҳ бихоҳад, сипас он чи ту бихоҳӣ", ин гуна аст, ки гуфтани: "Он чи Аллоҳ бихоҳад, сипас он чи ту бихоҳӣ" ҷоиз аст, аммо гуфтани:"Он чи танҳо Аллоҳ бихоҳад" беҳтар аст.
6. Гуфтани "Он чи Аллоҳ бихоҳад, сипас он чи ту бихоҳӣ" ҷоиз аст. Аммо гуфтани "Он чи танҳо Аллоҳ бихоҳад" беҳтар аст.