Ҳадис: Сахттарин азобро назди Аллоҳ дар рӯзи қиёмат касоне доранд, ки кӯшиш мекунанд монанди махлуқоти Аллоҳ бисозанд

عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المُؤمنينَ رضي الله عنها قَالَتْ:
دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَقَدْ سَتَرْتُ سَهْوَةً لِي بِقِرَامٍ فِيهِ تَمَاثِيلُ، فَلَمَّا رَآهُ هَتَكَهُ وَتَلَوَّنَ وَجْهُهُ وَقَالَ: «يَا عَائِشَةُ، أَشَدُّ النَّاسِ عَذَابًا عِنْدَ اللهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الَّذِينَ يُضَاهُونَ بِخَلْقِ اللهِ» قَالَتْ عَائِشَةُ: «فَقَطَعْنَاهُ فَجَعَلْنَا مِنْهُ وِسَادَةً أَوْ وِسَادَتَيْنِ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 2107]

Аз Оиша модари муъминон (разияллоҳу анҳо) ривоят аст, ки гуфт:
Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ба наздам даромад, дар ҳоле, ки бо порчаи пашмин, ки дар он муҷассамаи ҷондор тасвир шуда буд, тоқчаеро пӯшонида будам. Вақте онро дид, бардошт ва ранги рӯяш тағйир ёфт ва гуфт: "Эй Оиша, Сахттарин азобро назди Аллоҳ дар рӯзи қиёмат касоне доранд, ки кӯшиш мекунанд монанди махлуқоти Аллоҳ бисозанд" Оиша мегӯяд: "Онро пора карда аз он як ё ду болишт сохтем."
[Саҳеҳ] - [متفق عليه] - [Саҳеҳ Муслим - 2107]

Шарҳ

Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) барои дидани Оиша (разияллоҳу анҳо) вориди хонааш шуд ва ҷевони кӯчакеро дид, ки дар он ашё нигоҳ дошта мешуд. Бо порчае, ки дар он тасвири мавҷудоти зинда буд, пӯшонидааст. Пас ранги чеҳраи он Ҳазрат аз рӯйи хашм барои Аллоҳ дигар шуд ва гуфт: Сахттарин азоби рӯзи қиёмат насиби касоне хоҳад буд, ки бо тасвирҳои худ ба офаридаҳои Аллоҳ тақлид мекунанд. Оиша мегӯяд: Онро пора карда як ё ду болишт сохтем.

Аз фоидаҳои ҳадис

1. Бадиро дар вақти дидан инкор кардан ва дар он сустӣ накардан, магар ин ки зиёни бузургтаре аз он ҳосил шавад.
2. Азоб дар рӯзи қиёмат вобаста ба бузургии гуноҳ гуногун аст.
3. Тасвири мавҷудоти зинда аз гуноҳони кабира аст.
4. Яке аз ҳикматҳои манъи аксбардорӣ тақлид аз офариниши Худованди Мутаъол аст, новобаста аз он ки суратгир қасди тақлид кардан дорад ё на.
5. Аҳамият додани шариат ба ҳифзи амвол ва баҳра бурдан аз он пас аз дурӣ аз он чи ки дар он ҳаром аст.
6. Манъи сохтани тасвири мавҷудоти зинда дар ҳама гуна шакл, ҳатто агар барои иҳонат ва беэҳтиромӣ ҳам бошад.