Ҳадис: Ҳар ки барои пирӯзии дини Аллоҳ биҷангад, ӯ дар роҳи Аллоҳ ҷангидааст

عَنْ أَبِي مُوسَى رضي الله عنه قَالَ:
سُئِلَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ الرَّجُلِ يُقَاتِلُ شَجَاعَةً، وَيُقَاتِلُ حَمِيَّةً، وَيُقَاتِلُ رِيَاءً، أَيُّ ذَلِكَ فِي سَبِيلِ اللهِ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ قَاتَلَ لِتَكُونَ كَلِمَةُ اللهِ هِيَ الْعُلْيَا، فَهُوَ فِي سَبِيلِ اللهِ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 1904]

Аз Абумусо (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки гуфт:
Аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар бораи марде пурсиданд, ки аз рӯи шуҷоат меҷангад ва марде, ки аз рӯи таассуб меҷангад ва марде, ки аз рӯи риё меҷангад, кадом яке аз онҳо дар роҳи Аллоҳ аст? Расули Аллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: "Ҳар ки барои пирӯзии дини Аллоҳ биҷангад, ӯ дар роҳи Аллоҳ ҷангидааст."
[Саҳеҳ] - [متفق عليه] - [Саҳеҳ Муслим - 1904]

Шарҳ

Аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар бораи ҳадафҳои мухталифи ҷанговарон пурсида шуд. Кӣ аз ҷасорат, ё аз таассуб, ё барои дидани ҷойгоҳи худ дар миёни мардум ва ё дигар, кадоми инҳо ба хотири Аллоҳ ҷанг мекунад? Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд, ки ҷанговар дар роҳи Аллоҳ касест, ки барои пирӯзии дини Худо биҷангад.

Аз фоидаҳои ҳадис

1. Асос дар дурустӣ ва фасоди амалҳо ният ва ихлоси амал барои Аллоҳ аст.
2. Агар мақсади аслӣ аз ҷиҳод пирӯзии дини Худо бошад ва ҳадафи машруъи дигаре, ба монанди ба даст овардани ғанимат ба он илова шавад, ба асли ният осеб намерасонад.
3. Дифоъи ватан ва ҳарими худ аз душманон, аз ҷумлаи ҷанг дар роҳи Аллоҳ аст.
4. Фазилати дар бораи муҷоҳидин зикршуда, вижаи касонест, ки барои пирӯз шудани дини Аллоҳ ҷангидаанд.