عَنِ ابنِ مَسعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«لَا يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلَّا بِإِحْدَى ثَلَاثٍ: الثَّيِّبُ الزَّانِي، وَالنَّفْسُ بِالنَّفْسِ، وَالتَّارِكُ لِدِينِهِ المُفَارِقُ لِلْجَمَاعَةِ».

Ибн Месуд, Аллах нека е задоволен со него, пренесува дека Аллаховиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол: „Не е дозволено да се пролее крвта на муслиманот, освен во три случаи: – оженет кој извршил блуд, – човек кој убил друг човек, – и оној што ја напуштил својата вера и се издвоил од заедницата.“
„Не е дозволена крвта на муслиманот, освен во три случаи: оженет кој извршил блуд, човек кој убил друг човек, и оној што ја напуштил својата вера и се издвоил од заедницата.“

صحيح متفق عليه صحيح مسلم - 1676

Објаснување

Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, појаснил дека крвта на муслиманот е забранета, освен ако не изврши едно од трите дела: 1. Оженет кој направил блуд – во тој случај дозволено е неговото погубување со каменување. 2. Оној што бесправно убил невин човек – тогаш се погубува, но под одредени услови пропишани во шеријатот. 3. Оној што се одделил од заедницата на муслиманите – било со тоа што целосно ја напуштил верата - отпадништво, или со издвојување без отпадништво, преку напаѓање на муслиманите, пресретнување на патници, создавање неред или вооружено востание, како што правеле харииџиите и другите слични групи.

Од придобивките на хадисот

  1. Забрането е извршувањето на овие три дела, а оној што ќе направи едно од нив заслужува смртна казна: поради неверство, како во случајот на оној што ќе излезе од исламот; поради казна (хад), како во случајот со оженетиот што извршил блуд и оној што намерно убил човек.
  2. Обврска за чување на честа и нејзината чистота.
  3. Обврска на почитта кон муслиманот, бидејќи неговата крв е заштитена.
  4. Овој хадис поттикнува на придржување кон заедницата на муслиманите и на неодвојување од неа.
  5. Начинот на подучување на Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, е поучен, бидејќи неговите зборови често се со јасна поделба, со што темите се ограничуваат и полесно се помнат.
  6. Аллах ги пропишал казните за да ги одврати сторителите на злодела и за да го заштити општеството од криминалот и расипништвото.
  7. Спроведувањето на овие казни е право и должност само на владетелот.
  8. Причините за погубување можат да бидат повеќе од три, но сите се вклучени во овие категории. Ибн ел-Араби ел-Малики рекол: „Ниту една причина не излегува надвор од овие три категории. На пример, оној што прави сихр или го навредува Божјиот пратеник, станува неверник – па во тој случај спаѓа во категоријата на оној што ја напуштил својата вера.“

Преглед на преводи

50 Јазик
EN English الإنجليزية
UR اردو الأوردية
ES Español الإسبانية
ID Indonesia الإندونيسية
UG ئۇيغۇرچە الأيغورية
BN বাংলা البنغالية
FR Français الفرنسية
TR Türkçe التركية
RU Русский الروسية
BS Bosanski البوسنية
SI සිංහල السنهالية
HI हिन्दी الهندية
ZH 中文 الصينية
FA فارسی الفارسية
VI Tiếng Việt الفيتنامية
TL Tagalog تجالوج
KU Kurdî الكردية
HA Hausa الهوسا
PT Português البرتغالية
ML മലയാളം المليالم
TE తెలుగు التلغو
SW Kiswahili السواحيلية
TA தமிழ் التاميلية
MY မြန်မာ البورمية
TH ไทย التايلندية
DE Deutsch الألمانية
PS پښتو بشتو
SQ Shqip الألبانية
NL Nederlands الهولندية
GU ગુજરાતી الغوجاراتية
NE नेपाली النيبالية
YO Yorùbá اليوروبا
PRS دری الدرية
SR Српски الصربية
TG тоҷикӣ الطاجيكية
RO Română الرومانية
HU Magyar المجرية
CS Čeština التشيكية
MOS Moore الموري
MG Malagasy المالاجاشية
FF Fulfulde الفولانية
KN ಕನ್ನಡ الكانادا
UZ O‘zbek الأوزبكية
UK Українська الأوكرانية
KA ქართული الجورجية
KM ភាសាខ្មែរ الخميرية
PA ਪੰਜਾਬੀ البنجابية
MR मराठी الماراثية
DA Dansk الدنماركية
KMR Kurmancî الكرمنجية