عَن عَبدِ الله بنِ الشِّخِّير رضي الله عنه قَالَ:
انْطَلَقْتُ في وَفدِ بَنِي عَامِرٍ إِلى رَسُولِ الله صلى الله عليه وسلم، فَقُلنا: أَنتَ سيّدُنَا، فقال: «السَّيدُ اللهُ»، قُلنا: وَأَفْضَلُنا فَضْلاً، وأعظَمُنا طَوْلاً، فقال: «قُولُوا بِقَولِكُم، أَو بَعضِ قولِكُم، وَلَا يَسْتَجْرِيَنَّكُم الشَّيطَانُ».
[صحيح] - [رواه أبو داود وأحمد] - [سنن أبي داود: 4806]
المزيــد ...
عهبدولڵاھێ كوڕێ شیخخیری (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت:
ئهز د گهل شاندا بهنی عامرییان چوومه دهڤ پێغهمبهرێ خودێ (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن)، مه گۆت: تو سهید و مهزنێ مهی، گۆت: ((سهید و مهزن ب تنێ خودێیه))، مه گۆت: و تو ژ مه ههمییان باشتری و ژ مە هەمییان مەزنتری، گۆت: ((ب ئاخڤتنا خۆ یا ئاسایی باخڤن، یان ب هندهك ئاخڤتنێن خۆ و بلا شهیتان ههوه ڕانهكێشیت (بۆ زێدهگاڤیكرنێ د مهدحكرنێدا))).
[صحيح] - [رواه أبو داود وأحمد] - [سنن أبي داود - 4806]
كۆمهكا خهلكی هاتنه دهڤ پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن)، ڤێجا دهمێ گههشتینه دهڤ وی؛ ب هندهك پهیڤان دهست ب مهدحكرنا وی كر كو پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) پێ خۆش نهبوو. وان گۆت: "تو سهید و مهزنێ مهی"، ئینا پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) گۆته وان: "سهید و مهزن ب تنێ خودێیه"؛ چونكی مهزناهییا تهمام ب تنێ بۆ خودێیه ل سهر چێكرییێن وی و چێكری ههمی عهبدێن وینه. و گۆتن: تو "ژ مه ههمییان باشتری" و پلهیا ته ژ یا مه ههمییان بلندتره و قهدر و بها و تایبهتمهندییێن ته ژ یێن مه ههمییان باشترن، و تو "ژ مە هەميیان مەزنتری" و ژ مە هەمییان بەخشندەتر و بلندتری. پاشی پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) ڕێبهرییا وان كر كو بلا ئاخڤتنێن خۆ یێن ئاسایی بكهن و ب هندهك پهیڤێن گرانڤه و هندهك پهسن و مهدحانڤه خۆ مژویل نهكهن، دا كو شهیتان وان بهرهڤ زێدهگاڤیكرنێ و مهدحكرنهكا وهساڤه نهبهت كو مرۆڤی تووشی شركێ و ئهگهرێن وێ بكهت.