عن عبد الله بن عمر -رضي الله عنهما- أن النبي -صلى الله عليه وسلم- كان يرفع يديه حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ إذا افْتَتَحَ الصلاة، وإذا كبّر للرُّكُوعِ ، وإذا رفع رأسه من الركوع رَفَعَهُمَا كذلك، وقال: سَمِعَ الله لمن حَمِدَهُ رَبَّنَا ولك الحمد، وكان لا يفعل ذلك في السُّجُودِ.
[صحيح.] - [متفق عليه.]
المزيــد ...

Abdullah b. Omer kazao: “Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, bi prilikom stupanja u namaz digao ruke spram ramena (i izgovorio početni tekbir). Potom bi izgovorio tekbir, digavši ruke spram ramena, i učinio bi ruku. Potom bi, prilikom vraćanja (s rukua) podigao ruke spram ramena. Kada bi se ispravio, rekao bi: ‘Semiallahu limen hamideh!’ (‘Čuo Allah onoga ko Mu zahvaljuje!’), a ne bi ih podizao kada bi išao na sedždu.”

Objašnjenje

Namaz je veličanstven ibadet. Svaki dio tijela ima u namazu svoj poseban ibadet koji čini. Eto npr. ruke imaju svoj zadatak u namazu, u koji spada i to da se podignu kod početnog tekbira: podizanje ruku je ukras namaza i veličanje Allaha Uzvišenog. Ruke se dižu naspram ramena. Također, kada se spušta na ruku i kada se sa njega diže, dižu se ruke i to na svakom rekatu. U ovoj predaji prenosilac hadisa jasno i nedvosmisleno kaže da Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, nije dizao ruke prilikom sedžde, jer sedžda podrazumijeva spuštanje.

Prijevod: Engleski Francuski Španski Turski Urdu Indonežanski Ruski Bengalski Kineski Perzijski
Prikaz prijevoda