عَن ابْنِ عُمَرَ رضي الله عنهما:
أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ، وَإِذَا كَبَّرَ لِلرُّكُوعِ، وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ، رَفَعَهُمَا كَذَلِكَ أَيْضًا، وَقَالَ: «سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، رَبَّنَا وَلَكَ الحَمْدُ»، وَكَانَ لاَ يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي السُّجُودِ.
المزيد
अब्दुल्ला बिन उमर यांच्या अधिकारावर, अल्लाह त्याच्यावर प्रसन्न असेल,
जेव्हा अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) प्रार्थना सुरू करायचे, तेव्हा ते आपले दोन्ही हात खांद्याच्या पातळीपर्यंत वर करायचे, आणि जेव्हा ते झुकण्यासाठी तकबीर म्हणायचे (ते दोन्ही हात देखील वर करायचे), आणि जेव्हा त्याने आपले डोके वाकून वर केले तेव्हा तो त्याच प्रकारे आपले दोन्ही हात वर करून म्हणतो, "समीअल्लाहु लिमन हमीदाह रब्बाना व लक अल-हमद." जेव्हा त्यांनी हे सजदांमध्ये केले नाही.
