Ҳадис: Мўмин мўминани ёмон кўрмасин. Ундаги бир хулқни ёқтирмаса, биридан [ёки бошқасидан] рози бўлади

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي لله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«لَا يَفْرَكْ مُؤْمِنٌ مُؤْمِنَةً، إِنْ كَرِهَ مِنْهَا خُلُقًا رَضِيَ مِنْهَا آخَرَ» أَوْ قَالَ: «غَيْرَهُ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 1469]

Бу таржима қайта кўрилиши ва текширилиши кекак.

Абу Ҳурайра разияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам:
«Мўмин мўминани ёмон кўрмасин. Ундаги бир хулқни ёқтирмаса, биридан [ёки бошқасидан] рози бўлади», дедилар».
[Саҳиҳ] - [Имом Муслим ривояти] - [Саҳиҳи Муслим - 1469]

Изоҳ

Пайғамбар соллаллоҳу алайҳи ва саллам эрни ўз аёлига нисбатан адоват сақлашдан қайтардилар. Бундай нафрат аёлга нисбатан зулм қилишга, уни қаровсиз ташлаб қўйишга ёки ундан бутунлай юз ўгиришга сабаб бўлмаслиги лозим. Зеро, инсон зоти нуқсон ва камчиликлар билан яратилгандир. Агар эр аёлининг бирор ёмон хулқини ёқтирмаса ҳам унда бошқа бир гўзал фазилатни ҳам топади. Шундай экан, ўзига маъқул келган яхши хислатлардан мамнун бўлиши, кўнглига ёқмаган камчиликларга эса сабр қилиши лозим. Мана шундай муносабат уни сабрли бўлишга ундайди ва ажралиб кетишга мажбур қиладиган даражада нафратланишдан асрайди.

Ҳадиснинг фойдалари

1. Бу ҳадис мўмин кишини ўз аёли билан юзага келган ҳар қандай келишмовчиликда адолат билан иш тутишга ва ақлга таянишга чорлайди. Инсон бундай вазиятларда ҳис-туйғулар ва жўшқин эҳтирослар асирига айланиб қолмаслиги лозим.
2. Мўмин киши мўмина аёлдан буткул нафратланиши ва бу нафрат у билан ажрашишга олиб келиши мумкин эмас. Балки унинг вазифаси — аёлнинг ўзига ёқмаган жиҳатларига унинг суюкли ва гўзал хислатларини рўкач қилиб, кўз юмишдир.
3. Эр ва хотин ўртасида гўзал ҳамжиҳатлик ҳамда хушмуомалаликка ундаш.
4. Иймон юксак фазилатлар ва гўзал ахлоққа чорловчидир. Шу боис, мўмин ва мўмина ҳеч қачон яхши хулқдан холи бўлмайди; зеро, иймон уларда мақтовга лойиқ хислатлар бўлишини тақозо этади.