عَنْ حُذَيْفَةَ رضي الله عنه قَالَ:
كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْتَهَى إِلَى سُبَاطَةِ قَوْمٍ، فَبَالَ قَائِمًا، فَتَنَحَّيْتُ فَقَالَ: «ادْنُهْ» فَدَنَوْتُ حَتَّى قُمْتُ عِنْدَ عَقِبَيْهِ فَتَوَضَّأَ فَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ.
المزيد
Ҳузайфа разияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
«Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам билан бирга эдим. У зот бир қавмнинг аҳлатхонасига тўхтаб, тик туриб бавл қилдилар. Мен узоқлашган эдим, У зот: «Яқинроқ кел», дедилар. Келиб, У зотнинг орқа тарафларига (туриб, У зотни паналаб) турдим. У зот таҳорат қилиб, маҳсиларига масҳ тортдилар».
