“แท้จริงการงานนั้นขึ้นอยู่กับการตั้งเจตนา และแท้จริงทุกคนจะได้รับ (การตอบแทน) ตามที่เจตนาไว้ ความดีนั้นคือ การมีจรรยามารยาทที่ดีงาม ส่วนความชั่วนั้นคือ สิ่งที่ทำให้กระสับกระส่ายในตัวท่าน และท่านก็ไม่ชอบให้ใครรู้เห็น ข้าคือผู้ที่มั่งคั่งที่สุดในบรรดาผู้ที่ถือหุ้นส่วนทั้งหลาย บริสุทธิ์จากการมีหุ้นส่วน ใครก็ตามที่ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งซึ่งในการกระทำนั้นเป็นการตั้งภาคีร่วมกับข้า ข้าจะละทิ้งเขา และสิ่งที่เป็นภาคีนั้น “เมื่อมุสลิมสองคนต่อสู้กันเองด้วยดาบของทั้งสอง ดังนั้นทั้งผู้ที่ฆ่าและผู้ที่ถูกฆ่าจะถูกลงโทษในนรก แท้จริงอัลลอฮ์จะไม่ทรงมองที่รูปร่างหน้าตาหรือความมั่งคั่งของพวกเจ้า แต่พระองค์จะทรงมองที่จิตใจและการกระทำของพวกเจ้า แท้จริงการกระทำทั้งหลายนั้นขึ้นอยู่กับเจตนา และแท้จริงสำหรับทุกคนนั้นย่อมได้รับการตอบแทนตามที่เขาได้ตั้งเจตนาไว้ คนหนึ่งคนใดในหมู่พวกเจ้าจะยังไม่เป็นบุคคลที่มีการศรัทธาที่สมบูรณ์ จนกว่าฉันจะเป็นที่รักยิ่งสำหรับเขา มากกว่าบิดาของเขา ลูกของเขา และมนุษย์ทั้งหมด ผู้ใดที่แขวนสิ่งๆหนึ่ง (โดยหวังว่าสิ่งนั้นจะเป็นประโยชน์หรือสามารถป้องกันตัวเองได้) ดังนั้นอัลลอฮฺจะทำให้คนๆ นั้นต้องพึ่งพาสิ่งนั้นตลอด มีชายคนหนึ่งถามท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เกี่ยวกับวันอวสาน และเขากล่าวว่า เมื่อใดคือวันอวสาน? เขากล่าวว่า “แล้วท่านได้เตรียมอะไรไว้บ้าง?” ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม มักจะกล่าวว่า “ข้าแต่ผู้พลิกใจ ขอทรงให้จิตใจของข้าพระองค์มั่นคงในศาสนาของพระองค์เถิด” “ผู้ที่ขออัลลอฮ์ให้ได้รับความตายเป็นชะฮีดด้วยความสัตย์จริง อัลลอฮ์จะให้เขาเข้าถึงตำแหน่งของชะฮีด แม้เขาจะตายบนเตียงของเขาเอง” ไม่มีโรคระบาด ไม่มีเรื่องลางดีลางร้าย ไม่มีเรื่องลางเกี่ยวกับนกฮูกและเดือนซอฟัร และจงหนีจากคนที่เป็นโรคเรื้อนเหมือนหนีจากสิงโต ผู้ใดผู้หนึ่งในหมู่พวกเจ้าอย่าได้ตายเป็นอันขาด เว้นแต่เขาจะคิดดีต่ออัลลอฮ์ “ความดีคือมีมารยาทที่ดี ส่วนบาปคือสิ่งที่ทำให้ใจของเจ้ากระวนกระวาย และเจ้าไม่ต้องการให้ผู้คนรับรู้ถึงสิ่งนั้น ผู้ศรัทธาที่เข้มแข็งย่อมดีและเป็นที่รัก ณ อัลลอฮ์มากกว่าผู้ศรัทธาที่อ่อนแอ ซึ่งทั้งหมดนั้นก็มีความดีงามอยู่ อัลลอฮ์ได้เปรียบเทียบเส้นทางของพระองค์ที่เที่ยงตรง “แท้จริงอัลลอฮ์ได้วิวรณ์ แก่ข้าว่า พวกท่านจงถ่อมตนเถิด จนกว่าไม่มีผู้ใดจะโอ้อวดเหนือผู้ใด และไม่มีผู้ใดจะอธรรม (ละเมิด) ต่อผู้ใด” แท้จริงแล้วบ่าวคนหนึ่งทำการละหมาด และไม่มีการบันทึกการละหมาดนั้นไว้สำหรับเขา เว้นแต่(ได้รับผลบุญ) หนึ่งในสิบ หนึ่งในเก้า หนึ่งในแปด หนึ่งในเจ็ด หนึ่งในหก หนึ่งในห้า หนึ่งในสี่ หนึ่งในสาม หรือครึ่งหนึ่ง ไม่มีบ่าวคนใดที่ประสบกับภัยพิบัติใดภัยพิบัติหนึ่ง แล้วเขาจะกล่าวสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงสั่งใช้ : ความว่า: (แท้จริงเราเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์ และเราจะกลับคืนสู่พระองค์) (อัลบะเกาะเราะฮ์: 156) โอ้อัลลอฮ์ ได้โปรดให้การตอบแทนแก่ฉันในภัยพิบัติที่ได้ประสบกับฉัน และโปรดทดแทนสิ่งที่ดีกว่าให้แก่ฉัน เว้นเเต่อัลลอฮ์จะทรงประทานให้แก่เขาซึ่งสิ่งที่ดีกว่าภัยพิบัติที่ประสบกับเขา “เอาไหม ฉันจะบอกให้รู้ว่าอะไรล้ำเลิศกว่าการถือศีลอด การละหมาด และการบริจาคทาน”