ჰადისი: ვინც ხმამაღლა კითხულობს ყურანს, მსგავსია იმ ადამიანის, რომელიც საჯაროდ გასცემს სადაყას (მოწყალებას); ხოლო ვინც ჩუმად კითხულობს ყურანს, მსგავსია იმ ადამიანის, რომელიც ჩუმად გასცემს სადაყას

عن عُقبة بن عامر الجُهني رضي الله عنه قال: قال رسولُ الله صلَّى الله عليه وسلم:
«الجاهِرُ بالقرآن كالجاهِرِ بالصَّدَقَةِ، والمُسِرُّ بالقرآن كالمُسِرِّ بالصَّدَقَة».
[صحيح] - [رواه أبو داود والترمذي والنسائي] - [سنن أبي داود: 1333]

გადმოცემულია 'უყბა იბნ 'აამირ ალ-ჯუჰანისგან( ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) რომ თქვა: თქვა (ალლაჰის შუამავალმა ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას):
"ვინც ხმამაღლა კითხულობს ყურანს, მსგავსია იმ ადამიანის, რომელიც საჯაროდ გასცემს სადაყას (მოწყალებას); ხოლო ვინც ჩუმად კითხულობს ყურანს, მსგავსია იმ ადამიანის, რომელიც ჩუმად გასცემს სადაყას."
[სანდო (საჰიჰ)] - [გადმოსცა აბუ დაუდმა, ალ-თირმიზიმ და ალ-ნასაიმ] - [სუნან აბი დაუდ - 1333]

განმარტება

ალლაჰის მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) განმარტა, რომ ის, ვინც ხმამაღლა კითხულობს ყურანს, მსგავსია იმ ადამიანისა, რომელიც საჯაროდ გასცემს ქველმოქმედებას (სადაყას); ხოლო ის, ვინც ჩუმად კითხულობს ყურანს, მსგავსია იმ ადამიანის, რომელიც ფარულად გასცემს ქველმოქმედებას.

ჰადისის სარგებლობიდან

1. ყურანის ჩუმად კითხვა უკეთესია ისევე, როგორც მოწყალების ფარულად გაცემა, რადგან ეს მოიცავს გულწრფელობას და განდგომას თვალთმაქცობისა და თვითკმაყოფილებისგან. თუმცა, თუ საჭიროება და სარგებელი მოითხოვს ხმამაღლა კითხვას, როგორიცაა ყურანის სწავლება, მაშინ ხმამაღლა კითხვა უფრო შესაფერისია.