عن عمر بن الخطاب رضي الله عنه مرفوعاً: «إنما الأعمال بِالنيَّات، وإنما لكل امرئ ما نوى، فمن كانت هجرتُه إلى الله ورسوله فهجرتُه إلى الله ورسوله، ومن كانت هجرتُه لدنيا يصيبها أو امرأةٍ ينكِحها فهجرته إلى ما هاجر إليه».
[صحيح] - [متفق عليه]
المزيــد ...

عمر بن الخطاب - رضى الله عنه - روايت مى كند: "كليه ى اعمال بستگى به نيت آنها دارد، و براى هر فردى آنچه كه نيت كرده حاصل مى گردد، پس هر كسى كه هجرتش براى الله و رسولش بوده، (پاداش) هجرتش براى الله و رسولش خواهد بود، و هر كسى كه هجرتش براى كسب امور دنيا يا ازدواج با زنى بوده، (پاداش) هجرتش براى آنچه كه به سويش هجرت كرده خواهد بود".
صحیح است - متفق علیه

شرح

اين حديث داراى منزلت بزرگى است، و برخى از علما آن را يک سوم دين برشمرده اند، بنابراين مؤمن بر اساس نيتش، و به اندازه اصلاح آن پاداش كسب مى كند، پس هر كسى كه اعمالش خالصانه براى الله متعال باشند، قبول مى شوند اگر چه كم و ناچيز باشند، به شرطى كه مطابق سنت باشند، و هر كسى كه اعمالش بخاطر مردم باشد، و خالصانه براى الله متعال نباشد، قبول نمى شوند، اگر چه بسيار زياد باشند. و هر كارى براى غير رضايت الله متعال انجام شود، چه آن كار براى به دست آوردن زن، مال، يا مقام يا غيره از امور دنيا باشد، اين اعمال رد مى شوند، و الله متعال آنها را از صاحبش قبول نمى كند؛ زيرا قبولى اعمال صالحه دو شرط دارند: اينكه آن عمل خالصانه براى الله متعال بوده باشد، و آن عمل مطابق سنت رسول الله - صلى الله عليه و سلم - انجام شده باشد.

ترجمه: انگلیسی فرانسوی اسپانیایی ترکی اردو اندونزیایی بوسنیایی روسی بنگالی چینی تجالوج الهندية السنهالية الكردية الهوسا البرتغالية المليالم التلغو السواحيلية التاميلية البورمية الألمانية اليابانية
مشاهده ترجمه ها

فواید

  1. تشويق نمودن به اخلاص، زيرا الله متعال هيچ عملى را قبول نخواهد كرد مگر به خاطر او انجام شده باشد.
  2. اعمالى كه به وسيله ى انجام آنها مكلف به الله - عزّ وجل - نزديک مى شود، اگر آنها را از راه عادت انجام دهد، به مجرد انجام آنها اگر چه صحيح باشند، پاداشى برايش حاصل نخواهد شد، تا اينكه با انجام آنها قصد نزديكى به الله متعال را داشته باشد.
  3. فضيلت هجرت به سوى الله متعال و رسولش - صلى الله عليه و سلم - و اينكه آنها جزء اعمال صالحه هستند؛ زيرا قصد از آن، براى الله متعال است.
  4. اين حديث يكى از حديث هايى است كه مدار اسلام بر روى آنهاست، و به همين خاطر علما گفته اند: مدار اسلام بر روى دو حديث قرار دارد: اين حديث، و حديث عائشه - رضى الله عنه -: "مَنْ عَمِلَ عَمَلاً لَيْسَ عَلِيْهِ أَمْرُنَا فَهُوَ رَدّ"، يعنى: "هر كسى عملى انجام داد كه مطابق دستور ما نباشد، آن عمل قبول نخواهد شد"، بنابراين اين حديث اساس اعمال قلبى است، و ميزان اعمال باطنى مى باشد، و حديث عائشه - رضى الله عنه - اساس اعمال بدنى و ظاهرى مى باشد.
  5. واجب است كه عبادت ها از همديگر جدا شوند، و همچنين عبادت ها از معاملات، و اينكه بين اعمال متشابه ظاهرى نمى توان جدايى انداخت مگر به وسيله ی نيت و مقصد.
  6. عمل خالى از قصد باطل است، و حكم و جزايى براى آن نيست.
  7. هر كسى در انجام اعمالش اخلاص داشته باشد، آنچه كه از حكم و جزاء خواسته است برايش حاصل خواهد شد، و عملش صحيح خواهد بود، و اگر شروط صحت اعمال در آنها متوفر باشد، پاداش آنها را حاصل خواهد كرد.
  8. در عدم اخلاص الله متعال، اعمال باطل مى شوند.
  9. خوار و ناچيز شمردن دنيا و شهوت هاى آن، به دليل قول: (فهجرته إلى ما هاجر إليه)، يعنى: "(پاداش) هجرتش براى آنچه كه به سويش هجرت كرده خواهد بود"، به طوری که در اين عبارت، آنچه براى كسى كه به خاطر دنيا هجرت مى كند، مبهم مى باشد، به خلاف كسى كه براى الله و رسولش هجرت كند، آنچه كه برايش حاصل خواهد شد به روشنى بيان نموده است، و اين از زيبايى بيان كردن، و بلاغت در سخن مى باشد.
بیشتر