1. Асосӣ
  2. Дастабандиҳо
  3. Фиқҳ ва усули фиқҳ

Ҳадис Марде таҳорат кард ва ҷоеро дар пояш ба миқдори нохун ношуста монд. Пас Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) онро дид ва фармуд: "Баргард ва таҳорататро хуб анҷом деҳ". Он мард баргашт таҳорат карда ва сипас намозашро хонд

عَنْ جَابِرٍ رضي الله عنه قال: أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ:
أَنَّ رَجُلًا تَوَضَّأَ فَتَرَكَ مَوْضِعَ ظُفُرٍ عَلَى قَدَمِهِ فَأَبْصَرَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «ارْجِعْ فَأَحْسِنْ وُضُوءَكَ» فَرَجَعَ، ثُمَّ صَلَّى.

Аз Ҷобир (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки гуфт: Умар ибни Хаттоб ба ман гуфт, ки:
Марде таҳорат кард ва ҷоеро дар пояш ба миқдори нохун ношуста монд. Пас Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) онро дид ва фармуд: "Баргард ва таҳорататро хуб анҷом деҳ". Он мард баргашт таҳорат карда ва сипас намозашро хонд.

Саҳеҳ ба шоҳидҳояш رواه مسلم Саҳеҳ Муслим - 243

Шарҳ

Аз Умар (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) мардеро дид, ки таҳораташро ба поён расонидааст, аммо ба андозаи як нохун ҷое аз пояш ношуста мондааст. Ба он ҷои об нарасида ишора карда фармуданд: Баргард ва ба хубӣ таҳоратро комил бикун ва ба ҳар узв обе, ки мувофиқи он аст бирасон. Пас он мард баргашт ва таҳораташро комил кард ва сипас намоз хонд.

Аз фоидаҳои ҳадис

  1. Пешдастӣ дар амри маъруф ва роҳнамоии ҷоҳил ва ғофил, бахусус агар он мункар боиси фосид шудани ибодати ӯ шавад.
  2. Ҳамаи узвҳои таҳоратро комил шустан воҷиб аст. Агар ба қисмате аз узв об нарасад - ҳатто агар андаке ҳам бошад - таҳораташ дуруст намешавад. Ва агар муддати зиёде аз таҳораташ гузашта бошад, онро бояд аз нав анҷом диҳад.
  3. Машруъияти дурусти таҳорат, бо анҷом додани он ва анҷоми ҳамаҷонибаи он бо тартиби муқарраркардаи шариат.
  4. Пойҳо аз узвҳои таҳоратанд ва масҳ кашидани онҳо кофӣ нест, балки бояд шуста шавад.
  5. Узвҳои таҳоратро пай дар пай идома додан лозим аст, ки ҳар як узв пеш аз он ки узви қаблӣ хушк шавад, шуста шавад.
  6. Нодонӣ ва фаромӯшӣ боиси соқит шудани воҷиб намешавад, балки гуноҳро соқит мекунад. Дар ин маврид Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) воҷибро - ки таҳорат аст - аз он мард ба сабаби нодонӣ ва комил набудани таҳораташ соқит накард, балки ба ӯ амр кард, ки таҳоратро аз нав анҷом диҳад.

Намоиши тарҷумаҳо

58 Забон
EN English الإنجليزية
UR اردو الأوردية
ES Español الإسبانية
ID Indonesia الإندونيسية
UG ئۇيغۇرچە الأيغورية
BN বাংলা البنغالية
FR Français الفرنسية
TR Türkçe التركية
RU Русский الروسية
BS Bosanski البوسنية
SI සිංහල السنهالية
HI हिन्दी الهندية
ZH 中文 الصينية
FA فارسی الفارسية
VI Tiếng Việt الفيتنامية
TL Tagalog تجالوج
KU Kurdî الكردية
HA Hausa الهوسا
PT Português البرتغالية
ML മലയാളം المليالم
TE తెలుగు التلغو
SW Kiswahili السواحيلية
MY မြန်မာ البورمية
TH ไทย التايلندية
DE Deutsch الألمانية
PS پښتو بشتو
AS অসমীয়া الأسامية
SQ Shqip الألبانية
SV Svenska السويدية
AM አማርኛ الأمهرية
NL Nederlands الهولندية
GU ગુજરાતી الغوجاراتية
KY Кыргызча القيرقيزية
NE नेपाली النيبالية
YO Yorùbá اليوروبا
LT Lietuvių الليتوانية
PRS دری الدرية
SR Српски الصربية
SO Soomaali الصومالية
RW Kinyarwanda الكينياروندا
RO Română الرومانية
HU Magyar المجرية
CS Čeština التشيكية
MOS Moore الموري
MG Malagasy المالاجاشية
IT Italiano الإيطالية
OM Oromoo الأورومو
KN ಕನ್ನಡ الكانادا
WO Wolof الولوف
AZ Azərbaycan الأذربيجانية
UZ O‘zbek الأوزبكية
UK Українська الأوكرانية
KA ქართული الجورجية
MK Македонски المقدونية
KM ភាសាខ្មែរ الخميرية
PA ਪੰਜਾਬੀ البنجابية
MR मराठी الماراثية
KMR Kurmancî الكرمنجية