عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«أَتَدْرُونَ مَا الْمُفْلِسُ؟» قَالُوا: الْمُفْلِسُ فِينَا مَنْ لَا دِرْهَمَ لَهُ وَلَا مَتَاعَ، فَقَالَ: «إِنَّ الْمُفْلِسَ مِنْ أُمَّتِي يَأْتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِصَلَاةٍ وَصِيَامٍ وَزَكَاةٍ، وَيَأْتِي قَدْ شَتَمَ هَذَا، وَقَذَفَ هَذَا، وَأَكَلَ مَالَ هَذَا، وَسَفَكَ دَمَ هَذَا، وَضَرَبَ هَذَا، فَيُعْطَى هَذَا مِنْ حَسَنَاتِهِ، وَهَذَا مِنْ حَسَنَاتِهِ، فَإِنْ فَنِيَتْ حَسَنَاتُهُ قَبْلَ أَنْ يُقْضَى مَا عَلَيْهِ أُخِذَ مِنْ خَطَايَاهُمْ فَطُرِحَتْ عَلَيْهِ، ثُمَّ طُرِحَ فِي النَّارِ».
المزيد
Аз Абуҳурайра (разияллоҳу анҳу ) ривоят аст, ки Расули Аллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд:
Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) аз саҳобаҳо пурсид: "Оё медонед, муфлис (фақир) кист?" Онҳо гуфтанд: Муфлис дар байни мо касе аст, ки молу мулк надошта бошад. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуд: "Муфлис дар уммати ман касе аст, ки рӯзи қиёмат бо амалҳое мисли, намоз, рӯза ва закот меояд, вале ҳамзамон касеро дашном додааст, бадгӯӣ кардааст, моли касеро ба ноҳақ хӯрдааст, хуни касеро рехтааст, касеро задааст. Ҳар касеро, ки зулм кардааст, аз ҳасанот ва савобҳои ӯ гирифта ба мазлум дода мешавад. Агар савобҳояш тамом шуданд, аз хатоҳои онҳо гирифта ба ҳисоби ӯ навишта мешавад ва сипас ӯ ба дӯзах андохта мешавад."
