Ҳадис: Ҳар кас содиқона шаҳодатро аз Худованд талаб кунад, Худованд ӯро ба мақомҳои шаҳидон мерасонад, ҳатто агар дар бистари худ вафот кунад

عَن سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ رضي الله عنه أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«مَنْ سَأَلَ اللهَ الشَّهَادَةَ بِصِدْقٍ بَلَّغَهُ اللهُ مَنَازِلَ الشُّهَدَاءِ، وَإِنْ مَاتَ عَلَى فِرَاشِهِ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 1909]

Аз Саҳл ибни Ҳунайф (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд:
"Ҳар кас содиқона шаҳодатро аз Худованд талаб кунад, Худованд ӯро ба мақомҳои шаҳидон мерасонад, ҳатто агар дар бистари худ вафот кунад."
[Саҳеҳ] - [رواه مسلم] - [Саҳеҳ Муслим - 1909]

Шарҳ

Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) хабар медиҳад, ки ҳар касе шаҳодат ва кушта шудан дар роҳи Худоро талаб кунад ва дар нияташ содиқ ва мухлис бошад, Худованд ба ӯ дараҷаҳои шаҳидонро медиҳад, ҳатто агар дар бистар ва берун аз майдони ҷиҳод бимирад.

Аз фоидаҳои ҳадис

1. Саҳеҳ будани ният бо анҷоми имконоти даркорӣ сабаби расидан ба ҳадафи подош ва савоб аст, ҳатто агар амали матлубро мустақиман анҷом надиҳад.
2. Ташвиқ ба ҷиҳод ва дар роҳи Худо ҷоннисорӣ кардан.
3. Икром, бузургдошт ва муҳаббати Худованд ба ин уммат, ки бо камтарин амалҳо ба онҳо болотарин дараҷаҳои биҳиштро ато мекунад.