1. Асосӣ
  2. Дастабандиҳо
  3. Фиқҳ ва усули фиқҳ

Ҳадис Ҳеҷ яке аз шумо дар як либос намоз нагузорад, дар ҳоле ки бар ду китфаш чизе нест

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«لاَ يُصَلِّي أَحَدُكُمْ فِي الثَّوْبِ الوَاحِدِ لَيْسَ عَلَى عَاتِقَيْهِ شَيْءٌ».

Аз Абуҳурайра (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд:
"Ҳеҷ яке аз шумо дар як либос намоз нагузорад, дар ҳоле ки бар ду китфаш чизе нест."

Саҳеҳ متفق عليه Саҳеҳ Бухорӣ - 359

Шарҳ

Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) касеро, ки бо як либос намоз мегузорад, аз он манъ кардааст, ки китфонашро пурра бараҳна кунад, яъне байни китф ва гарданро бепӯшиш гузорад ба тавре ки бар онҳо чизе набошад. Зеро гарчанде, ки ду китф аврат нестанд, пӯшондани онҳо ба пӯшондани аврат кумак мекунад ва ин ҳангоми истодан дар намоз ба эҳтиром ва бузургдории Аллоҳ Таъоло наздиктар аст.

Аз фоидаҳои ҳадис

  1. Ҷоиз будани намоз дар як либос, агар он чизеро, ки пӯшонданаш воҷиб аст, бипӯшонад.
  2. Ҷоиз будани намоз дар ду либос: яке қисми болоии баданро мепӯшонад ва дигари қисми поёниро.
  3. Мустаҳаб будани ин ки мазҳари намозгузор зебо ва некӯ бошад.
  4. Воҷиб будани пӯшонидани ду китф ё яке аз онҳо дар намоз, агар ин имкон дошта бошад. Ва гуфта шудааст, ки ин наҳй барои кароҳати танзиҳӣ (яъне беҳтар аст тарк шавад) аст.
  5. Камбуди молу сарват дар дасти саҳобаҳо (разияллоҳу анҳум), то ҷое, ки баъзеи онҳо ду либос ҳам надоштанд.
  6. Нававӣ дар маънои ҳадис гуфтааст: Ҳикмати он ин аст, ки агар шахс як либосро ҳамчун изор бипӯшад ва чизе аз он бар китфонаш набошад, эҳтимоли ин вуҷуд дорад, ки авраташ намоён шавад. Аммо агар қисми онро бар китфонаш гузорад, ин хавф аз байн меравад. Ҳамчунин мумкин аст ба нигоҳ доштани либос бо як ё ду даст ниёз афтад, ки ӯро машғул месозад ва суннати гузоштани дасти рост бар дасти чап зери сина ва ҷойҳое, ки боло бурдани даст муҷоз шудааст ва монанди инҳо, аз даст меравад. Илова бар ин, дар ин ҳолат қисми болоии бадан ва ҷои зиннат пӯшида намешавад, дар ҳоле ки Аллоҳ Таъоло фармудааст: (ҳангоми рафтан ба масҷид [ва дар ҳар намозе] зинати худро баргиред [ва либоси шоиста бипӯшед] ) (Сураи Аъроф, ояти 31).

Намоиши тарҷумаҳо

48 Забон
EN English الإنجليزية
UR اردو الأوردية
ES Español الإسبانية
ID Indonesia الإندونيسية
BN বাংলা البنغالية
TR Türkçe التركية
RU Русский الروسية
BS Bosanski البوسنية
SI සිංහල السنهالية
HI हिन्दी الهندية
ZH 中文 الصينية
FA فارسی الفارسية
VI Tiếng Việt الفيتنامية
TL Tagalog تجالوج
KU Kurdî الكردية
HA Hausa الهوسا
PT Português البرتغالية
ML മലയാളം المليالم
TE తెలుగు التلغو
SW Kiswahili السواحيلية
TA தமிழ் التاميلية
MY မြန်မာ البورمية
TH ไทย التايلندية
DE Deutsch الألمانية
PS پښتو بشتو
AS অসমীয়া الأسامية
SQ Shqip الألبانية
SV Svenska السويدية
AM አማርኛ الأمهرية
NL Nederlands الهولندية
GU ગુજરાતી الغوجاراتية
NE नेपाली النيبالية
PRS دری الدرية
SR Српски الصربية
RW Kinyarwanda الكينياروندا
RO Română الرومانية
HU Magyar المجرية
MOS Moore الموري
MG Malagasy المالاجاشية
OM Oromoo الأورومو
KN ಕನ್ನಡ الكانادا
WO Wolof الولوف
UK Українська الأوكرانية
KA ქართული الجورجية
MK Македонски المقدونية
KM ភាសាខ្មែរ الخميرية
PA ਪੰਜਾਬੀ البنجابية
MR मराठी الماراثية