ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਕਪੜਾ ਪਾ ਕੇ ਨਮਾਜ਼ ਨਾ ਪੜ੍ਹੇ ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦਾ ਦੋਹਾਂ ਕਾਂਧਾਂ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਨਾ ਹੋਵੇ।

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«لاَ يُصَلِّي أَحَدُكُمْ فِي الثَّوْبِ الوَاحِدِ لَيْسَ عَلَى عَاتِقَيْهِ شَيْءٌ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 359]

ਇਸ ਅਨੁਵਾਦ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਮੀਖਿਆ ਅਤੇ ਪੜਤਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ.

ਅਬੂ ਹੁਰੈਰਹ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ ਕਿ ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਕਿਹਾ:"
"ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਕਪੜਾ ਪਾ ਕੇ ਨਮਾਜ਼ ਨਾ ਪੜ੍ਹੇ ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦਾ ਦੋਹਾਂ ਕਾਂਧਾਂ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਨਾ ਹੋਵੇ।"
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري - 359]

ਵਿਆਖਿਆ

ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਮਨਾਹ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਕਪੜਾ ਪਾ ਕੇ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਹਾਂ ਕਾਂਧਾਂ (ਗਰਦਨ ਅਤੇ ਕਾਂਧਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ) ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਨਾ ਛੱਡੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਜਗ੍ਹਾ 'ਆਵਰਤ' ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਢਕਣਾ ਆਵਰਤ ਨੂੰ ਢਕਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦਗਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਖੁਦਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਮਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਵਧੇਰੇ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਤਕਦੀਰ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਹਦੀਸ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਵਿੱਚੋਂ

1. ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਕਪੜਾ ਪਾ ਕੇ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਨਾ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ ਜੇਕਰ ਉਹ ਕਪੜਾ ਉਸ ਸਾਰੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਢੱਕਦਾ ਹੋਵੇ ਜੋ ਢਕਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
2. ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਣਾ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ ਜੇਕਰ ਦੋ ਕਪੜੇ ਹੋਣ—ਇੱਕ ਉੱਪਰਲੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਢਕਦਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਹੇਠਲੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ।
3. ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਇਹ ਵਧੀਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
4. ਨਮਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਕਾਂਧਾਂ ਜਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਕਾਂਧ ਨੂੰ ਢਕਣਾ ਵਾਜ਼ਿਬ ਹੈ। ਕੁਝ ਵਲੋਂ ਇਹ ਮਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਇਹ ਮਨਾਹੀ ਤਕਦੀਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
5. ਸਹਾਬਿਆਂ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ ਕੋਲ ਧਨ ਦੀ ਬਹੁਤ ਘਾਟ ਸੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਕੋਲ ਦੋ ਕਪੜੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਸਨ।
6. ਨਵਾਵੀ ਨੇ ਹਦੀਸ ਦੇ ਮਾਇਨੇ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਦੀ ਹਿਕਮਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕਪੜਾ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਕਾਂਧਾਂ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਆਵਰਤ ਖੁਲ ਜਾਵੇ, ਵੱਖਰਾ ਗੱਲ ਹੈ ਜੇਕਰ ਉਹ ਕਪੜਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਕਾਂਧਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਕਈ ਵਾਰੀ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕਪੜਾ ਸਹਾਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਜਾਂ ਉਠਾਉਣ ਦੀ ਸੁੰਨਤ ਛੱਡ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਢਕਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਖੁਦਾ ਤਆਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ: {{ਖੁਜੂ ਜ਼ੀਨਤਕੁਮ ‘ਇੰਦ‘ ਕੁੱਲੀ ਮਸਜਿਦ}[ਅਲ-ਅਆਰਾਫ: 31] — "ਹਰ ਮਸਜਿਦ ਦੇ ਵਕਤ ਆਪਣੀ ਜ਼ੀਨਤ (ਸੁੰਦਰਤਾ) ਸੱਜਾਓ।"