عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ أَبِي مُوسَى الأَشْعَريِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ:
أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَهُ إِلَى اليَمَنِ، فَسَأَلَهُ عَنْ أَشْرِبَةٍ تُصْنَعُ بِهَا، فَقَالَ: وَمَا هِيَ؟، قَالَ: «البِتْعُ وَالمِزْرُ»، فَقِيلَ لِأَبِي بُرْدَةَ: مَا البِتْعُ؟ قَالَ: نَبِيذُ العَسَلِ، وَالمِزْرُ: نَبِيذُ الشَّعِيرِ، فَقَالَ: «كُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ» خرجه البخاري.
وَخَرَّجَهُ مُسْلِمٌ وَلَفْظُهُ: قَالَ: بَعَثَنِي رَسُولُ اَلله أَنَا وَمُعَاذٌ إِلَى اَليَمَنِ، فَقُلْتُ: يَا رَسُولُ اَللَّهِ! إِنَّ شَرَابًا يُصْنَعُ بِأَرْضِنَا يُقَال لَهُ: المِزَرُ مِنَ الشَّعِيرِ، وَشَرَابٌ يُقَالُ لَهُ: البِتْعُ مِنَ العَسَلِ، فَقَالَ: «كُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ».
وَفِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ: «فَقَالَ: كُلُّ مَا أَسْكَرَ عَنِ الصَّلَاةِ فَهُوَ حَرَامٌ».
وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ: «وَكَانَ رَسُولُ الله قَدْ أُعْطِيَ جَوَامِعَ الكَلِمِ بِخَوَاتِمِهِ، فَقَالَ: أَنْهَى عَنْ كُلِّ مُسْكِرٍ أَسْكَرَ عَنْ الصَّلَاةِ».
[صحيح] - [رواه البخاري ومسلم] - [الأربعون النووية: 46]
المزيــد ...
ژ ئهبو بوردەی، ژ بابێ وی ئهبو مووسایێ ئەشعەری (خودێ ژێ ڕازی بیت):
پێغەمبەری (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) ئهو هنارته یهمهنێ، ئینا وی پرسیارا هندهك ڤهخوارنان ژێ كر كو ل وێرێ دهاتنه چێكرن، وی گۆت: ئهو چ ڤهخوارنن؟ ئهبو مووسای گۆت: ئهو (بیتع و میزرن)، ئینا پرسیار ژ ئهبو بوردهی هاته كرن و ب وی هاته گۆتن: باشه (بیتع) چییه؟ گۆت: شهربهتا هنگڤینی بوو، (المزر) ژی: ئاڤا جههی بوو، ئینا پێغەمبەری (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) گۆت: ((ههر تشتهكێ مرۆڤی سهرخۆش بكهت؛ یێ حهرامه))بوخاری یا تەخریجکری. موسلمی ژی ئهڤ فهرموودهیه تهخریجكرییه و ل دهڤ وی ب ڤی شێوهی هاتییه: (ئهبو مووسای) گۆت: پێغەمبەرێ خودێ (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) ئهز و موعاز هنارتینه یهمهنێ، ئینا من گۆت: ئهی پێغهمبهرێ خودێ؛ ڤهخوارنهك ل ئهردێ مه دهێته چێكرن كو دبێژنێ: (مزر) كو ژ جههی دهێته چێكرن، ڤهخوارنهكا دی ژی دبێژنێ: (بیتع) كو ئهو ژی ژ هنگڤینی دهێته چێكرن، ئینا پێغەمبەری (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) گۆت: ((ههر تشتهكێ مرۆڤی سهرخۆش بكهت؛ یێ حهرامه)). و د ڤهگوهاستنهكا دیدا ل دهڤ موسلمی هاتییه: ((ئینا پێغەمبەری (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) گۆت: ههر تشتهكێ هشێن مرۆڤی ژ سهر نڤێژێ ببهت؛ یێ حهرامه)). و د ڤهگوهاستنهكا دیدا هاتییه كو ههر یا وییه ((و پێغەمبەرێ خودێ پەیڤێن کورت و كۆمكهر پێ هاتبوونه دان، ڤێجا گۆت: ئەز پاشڤهبرنێ دكهم ژ ههر سەرخۆشکەرەکی کو مرۆڤی ژ نڤێژێ سەرخۆش بکەت و هزرا وی ل سهر نههێلیت)).
[صحيح] - [رواه البخاري ومسلم] - [الأربعون النووية - 46]
ئهبو مووسایێ ئەشعەری (خودێ ژێ ڕازی بیت) بهحس ل وێ چهندێ دكهت كو پێغەمبەری (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) ئهو هنارته یهمهنێ، ڤێجا ئهبو مووسای پرسیارا هندهك ڤهخوارنان ژ وی كر كو ل وێرێ دهێنه چێكرن، كا ئهرێ ئهڤ ڤهخوارنه د حهلالن یان ژی د حهرامن، ئینا پێغەمبەری (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) داخواز ژ ئهبو مووسای كر بۆ وی دیاركهت كا ئهو چ ڤهخوارنن و ڕوهنكرنهكێ ل سهر بدهت. ئهبو مووسای ژی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: (بیتع): نهبیزا هنگڤینییه، (مزر) ژی: نهبیزا جههییه. ئینا پێغەمبەری (صەلات و سەلامێن خودێ ل سەر بن) گۆت كو پهیڤێن كۆمكهر ب وی هاتبوونه دان: ((ههر تشتهكێ مرۆڤی سهرخۆش بكهت؛ یێ حهرامه)).