بروز رسانی: اگر سگ در ظرف یکی از شما نوشید، پس باید هفت بار آن را بشوید

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ:
«إِذَا شَرِبَ الْكَلْبُ فِي إِنَاءِ أَحَدِكُمْ فَلْيَغْسِلْهُ سَبْعًا». ولمسلم: « أولاهُنَّ بالتُراب».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 172]

از ابوهریره ـ رضی الله عنه ـ روایت است که پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند:
«إِذَا شَرِبَ الْكَلْبُ فِي إِنَاءِ أَحَدِكُمْ فَلْيَغْسِلْهُ سَبْعًا»: «اگر سگ در ظرف یکی از شما نوشید، پس باید هفت بار آن را بشوید». و نزد مسلم [این اضافه] آمده است که: «أولاهُنَّ بالتُراب»: «نخستین بار آن با خاک باشد».
[صحیح است] - [بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند] - [صحیح بخاری - 172]

شرح

پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ امر نمودند که چون سگ زبانش را در ظرف نمود، هفت بار شسته شود و اولین بار همراه با خاک باشد تا پس از آن با آب شسته شود؛ و به این ترتیب پاکی کامل از نجاست و آلودگی دهان سگ برطرف شود.

از نکات این حدیث

1. آب دهان سگ نجس بوده و نجاست آن مغلظه است.
2. زبان زدن سگ در ظرف آن را نجس می‌کند و آب داخل آن ظرف نیز نجس می‌شود.
3. پاک کردن با خاک و هفت بار شستن مخصوص زبان زدن سگ است نه ادرار و مدفوع و دیگر ناپاکی‌های سگ.
4. روش شستن ظرف با خاک: در ظرف آب می‌ریزد و به آن خاک می‌افزاید، سپس ظرف را با این مخلوط آب و خاک می‌شوید.
5. ظاهر حدیث بیانگر این است که حكم مذکور دربارهٔ همهٔ سگ‌ها صادق است، حتی سگ‌هایی که شارع اجازهٔ استفاده از آنها را داده است مانند سگ شکار و نگهبانی و سگ گله.
6. صابون و شوينده‌های مشابه جای خاک را نمی‌گیرند؛ زیرا پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ به خاک تصريح كرده است.