Ҳадис: Вақте аҳли ҷаннат ба ҷаннат ворид мешаванд, Худованд мефармояд: Оё чизе мехоҳед, ки ба шумо бештар диҳам?

عَنْ صُهَيْبٍ رضي الله عنه عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«إِذَا دَخَلَ أَهْلُ الْجَنَّةِ الْجَنَّةَ، قَالَ: يَقُولُ اللهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: تُرِيدُونَ شَيْئًا أَزِيدُكُمْ؟ فَيَقُولُونَ: أَلَمْ تُبَيِّضْ وُجُوهَنَا؟ أَلَمْ تُدْخِلْنَا الْجَنَّةَ، وَتُنَجِّنَا مِنَ النَّارِ؟ قَالَ: فَيَكْشِفُ الْحِجَابَ، فَمَا أُعْطُوا شَيْئًا أَحَبَّ إِلَيْهِمْ مِنَ النَّظَرِ إِلَى رَبِّهِمْ عَزَّ وَجَلَّ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 181]

Аз Суҳайб (разияллоҳу анҳу) аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ривоят аст, ки фармуданд:
"Вақте аҳли ҷаннат ба ҷаннат ворид мешаванд, Худованд мефармояд: Оё чизе мехоҳед, ки ба шумо бештар диҳам? Онҳо мегӯянд: Оё рӯйҳои моро сафед накардаӣ? Оё моро ба биҳишт ворид накардаӣ? Магар моро аз оташи дӯзах наҷот надодаӣ? Онгоҳ Худованд пардаро бармедорад, ба ин тартиб маҳбубтарин чизе, ки ба биҳиштиён дода мешавад нигоҳ кардан ба Парвардигорашон аст."
[Саҳеҳ] - [رواه مسلم] - [Саҳеҳ Муслим - 181]

Шарҳ

Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) хабар медиҳад, ки вақте аҳли ҷаннат ба ҷаннат ворид мешаванд, Худованд ба онҳо мегӯяд:
Оё чизе мехоҳед, ки ба шумо бештар диҳам?
Ҳамаи аҳли биҳишт дар посух мегӯянд: Оё рӯйҳои моро сафед накардаӣ? Оё моро ба биҳишт ворид накардаӣ ва аз оташи дӯзах наҷот додаӣ?
Аллоҳ Таъоло ҳиҷоб (парда)-ро аз миён бармедорад, ки ҳиҷоби Ӯ нур аст. маҳбубтарин чизе, ки ба биҳиштиён дода мешавад, нигоҳ кардан ба Парвардигорашон аст.

Аз фоидаҳои ҳадис

1. Барои аҳли ҷаннат пардаро бармедоранд ва онҳо Парвардигорашонро мебинанд, аммо кофирон аз ин неъмат маҳруманд.
2. Бузургтарин неъмати биҳишт, дидани муъминон Парвардигорашонро аст.
3. Ҳамаи аҳли биҳишт бо тафовути ҷойгоҳашон, Парвардигорашонро хоҳанд дид.
4. Аллоҳ бо ворид кардани муъминон ба биҳишт, ононро гиромӣ медорад.
5. Аҳамияти шитофтан ба сӯи биҳишт бо амалҳои нек ва тоати Аллоҳ Таъоло ва Расулаш (саллаллоҳу алайҳи ва саллам).