Ҳадис: Эй Аббос, эй амаки Расули Аллоҳ, аз Худованд офиятро дар дунё ва охират бихоҳ

عَنِ العَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ رَضيَ اللهُ عنهُ قَالَ:
قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، عَلِّمْنِي شَيْئًا أَسْأَلُهُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ. قَالَ: «سَلِ اللَّهَ العَافِيَةَ»، فَمَكَثْتُ أَيَّامًا ثُمَّ جِئْتُ فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، عَلِّمْنِي شَيْئًا أَسْأَلُهُ اللَّهَ. فَقَالَ لِي: «يَا عَبَّاسُ، يَا عَمَّ رَسُولِ اللهِ، سَلِ اللَّهَ العَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ».
[صحيح لغيره] - [رواه الترمذي وأحمد] - [سنن الترمذي: 3514]

Аз Аббос ибни Абдулмутталиб (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки гуфт:
Гуфтам: Эй Расули Худо, маро чизе биёмӯз, ки онро аз Аллоҳ Азза ва Ҷалла бихоҳам. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуд: "Аз Худованд офият (саломатӣ ва осоиштагӣ)-ро бихоҳ." Баъд аз чанд рӯз боз омадам ва гуфтам: Эй Расули Худо, чизе ба ман биёмӯз, ки аз Худованд талаб кунам. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ба ман фармуд: "Эй Аббос, эй амаки Расули Аллоҳ, аз Худованд офиятро дар дунё ва охират бихоҳ."
[Саҳеҳ лиғайриҳи] - [رواه الترمذي وأحمد] - [Сунани Тирмизӣ - 3514]

Шарҳ

Амаки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам), Аббос ибни Абдулмутталиб (разияллоҳу анҳу) аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дархост кард, ки дуоеро ба ӯ биомӯзад, то онро аз Худо талаб кунад. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ба ӯ омӯхт, ки аз Худо офият ва саломатӣ аз балоҳо ва офатҳо дар дунё ва охират бихоҳад. Аббос мегӯяд: Баъд аз чанд рӯз боз назди ӯ омадам ва боз дуое хостам, то аз Худо бихоҳам. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) бо меҳрубонӣ ба ӯ фармуд: Эй Аббос, эй амаки Расули Худо, аз Худо офият бихоҳ. Яъне, наҷот аз ҳар бадӣ ва дарёфти ҳар хайру неъмат дар дунё ва охират.

Аз фоидаҳои ҳадис

1. Такрор кардани Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ба Аббос (разияллоҳу анҳу) ҳамон ҷавоби аввалиро дар дафъаи дуюм нишон медиҳад, ки офият беҳтарин чизест, ки банда метавонад аз Парвардигораш талаб кунад.
2. Баёни фазилати офият ва ин ки он ҳама хубиҳои дунё ва охиратро дарбар мегирад.
3. Таваҷҷуҳи саҳобаҳо (разияллоҳу анҳум) бар афзудани илм ва корҳои нек.