ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਕਿਸੇ ਆਦਮੀ ਦੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਕੋਈ ਬਰਤਨ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਭਰ ਸਕਦਾ, ਸਿਵਾਏ ਇਹਦੇ ਕਿ ਆਦਮੀ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਲਈ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਕਾਫ਼ੀ ਰੱਖੇ ਜੋ ਉਸਦੀ ਹੱਡੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੇ। ਜੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸੇ ਹੋਣ: ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਖਾਣ ਲਈ, ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਪੀਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਸਾਹ ਲਈ।

عَنْ المِقْدَامِ بْنِ مَعْدِي كَرِبَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ:
«مَا مَلأَ آدَمِيٌّ وِعَاءً شَرًّا مِنْ بَطْنٍ، بِحَسْبِ ابْنِ آدَمَ أَكَلاَتٌ يُقِمْنَ صُلْبَهُ، فَإِنْ كَانَ لَا مَحَالَةَ، فَثُلُثٌ لِطَعَامِهِ، وَثُلُثٌ لِشَرَابِهِ، وَثُلُثٌ لِنَفَسِهِ».
[صحيح] - [رواه الإمام أحمد والترمذي والنسائي وابن ماجه] - [الأربعون النووية: 47]

ਇਸ ਅਨੁਵਾਦ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਮੀਖਿਆ ਅਤੇ ਪੜਤਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ.

ਅਲ-ਮਿਕਦਾਮ ਬਿਨ ਮਅਦੀ ਕਰਿਬ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਨਬੀ ﷺ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਸੁਣਿਆ:
"ਕਿਸੇ ਆਦਮੀ ਦੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਕੋਈ ਬਰਤਨ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਭਰ ਸਕਦਾ, ਸਿਵਾਏ ਇਹਦੇ ਕਿ ਆਦਮੀ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਲਈ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਕਾਫ਼ੀ ਰੱਖੇ ਜੋ ਉਸਦੀ ਹੱਡੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੇ। ਜੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸੇ ਹੋਣ: ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਖਾਣ ਲਈ, ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਪੀਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਸਾਹ ਲਈ।"
[صحيح] - [رواه الإمام أحمد والترمذي والنسائي وابن ماجه] - [الأربعون النووية - 47]

ਵਿਆਖਿਆ

ਨਬੀ ਕਰੀਮ ﷺ ਸਾਨੂੰ ਤਬੀਅਤ ਦੇ ਇੱਕ ਅਹੰਕਾਰ ਮੁੱਲ ਦੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹੈ ਸਿਹਤ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਚਾਅ। ਇਹ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਪੇਟ ਭਰ ਜਾਣ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਰਕਾਰੀ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਹੋਣ ਜਾਂ ਬਾਹਰੀ। ਫਿਰ ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: ਜੇ ਆਦਮੀ ਲਈ ਭੁੱਖ ਮਿਟਾਉਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਖਾਣਾ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ: ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਖਾਣ ਲਈ, ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਪੀਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਸਾਹ ਲਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਤੰਗੀ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਆਲਸ ਨਾ ਕਰੇ ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਧਰਮ ਜਾਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਜ਼ਮੀ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਹਦੀਸ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਵਿੱਚੋਂ

1. ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਵਧਾਈ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਇਹ ਸਿਹਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਸੂਲਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭੁੱਖ ਮਿਟਾਉਣ ਨਾਲ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਰੋਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
2. ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦਾ ਮਕਸਦ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੁਖ-ਸਮਾਧਾਨ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਹੈ।
3. ਪੇਟ ਭਰ ਕੇ ਖਾਣ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਨੁਕਸਾਨ ਹਨ। ਉਮਰ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: "ਪੇਟ ਭਰਣ ਤੋਂ ਬਚੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਮਾਜ਼ ਤੋਂ ਆਲਸ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।"
4. ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: * **ਫਰਜ਼**: ਉਹ ਖਾਣਾ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੀ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਛੱਡਣਾ ਨੁਕਸਾਨਦਾਇਕ ਹੈ।* **ਜਾਇਜ਼**: ਉਹ ਖਾਣਾ ਜੋ ਫਰਜ਼ ਮਾਤਰਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇ ਪਰ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।* **ਨਫ਼ਰਤਯੋਗ (ਮਕਰੂਹ)**: ਉਹ ਖਾਣਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਡਰ ਹੋਵੇ।* **ਹਰੇਮ**: ਉਹ ਖਾਣਾ ਜਿਸ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪੱਕਾ ਜਾਣਿਆ ਹੋਵੇ।* **ਸੁਹਾਵਣਾ (ਮੁਸਤਹਬ)**: ਉਹ ਖਾਣਾ ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਮਦਦਗਾਰ ਹੋਵੇ। ਹਦੀਸ ਵਿੱਚ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਤਿੰਨ ਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ: 1. ਪੇਟ ਭਰਨਾ। 2. ਖਾਣ-ਪੀਣ ਜੋ ਹੱਡੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੇ। 3. "ਤਿੰਨ ਹਿੱਸੇ: ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਖਾਣ ਲਈ, ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਪੀਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਸਾਹ ਲਈ।" ਇਹ ਸਾਰਾ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜਦੋਂ ਖਾਣਾ ਹਲਾਲ ਹੋਵੇ।
5. ਹਦੀਸ ਤਬੀਅਤ ਦੇ ਅਸੂਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਕਾਇਦਾ ਹੈ। ਤਬੀਅਤ ਦਾ ਗਿਆਨ ਤਿੰਨ ਅਸੂਲਾਂ ‘ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ: ਤਾਕਤ ਦੀ ਹਿਫਾਜ਼ਤ, ਸੁਰੱਖਿਆ (ਹਮੀਯਤ), ਅਤੇ ਵਿਆਜ਼ਨ (ਐਸਫਰਾਗ਼)। ਹਦੀਸ ਦੋ ਅਸੂਲਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਨੇ ਕਹਿਆ: **"ਖਾਓ ਪੀਓ, ਪਰ ਬੇਹੱਦ ਨਾ ਕਰੋ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹ ਲਗਜ਼ਰੀ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।"** \[ਅਲ-ਅਅਰਾਫ: 31]
6. ਇਸ ਸ਼ਰੀਅਤ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੇ ਆਦਮੀ ਦੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਵੀਂ ਫ਼ਾਇਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਹੈ।
7. ਸ਼ਰੀਅਤ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਤਬੀਅਤ ਦੇ ਅਸੂਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ਹਿਦ ਅਤੇ ਕਾਲਾ ਜੀਰਾ ਵਿਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
8. ਸ਼ਰੀਅਤ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਕਮਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਅਤੇ ਫ਼ਾਇਦਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹਨ।