عَنْ المِقْدَامِ بْنِ مَعْدِي كَرِبَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ:
«مَا مَلأَ آدَمِيٌّ وِعَاءً شَرًّا مِنْ بَطْنٍ، بِحَسْبِ ابْنِ آدَمَ أَكَلاَتٌ يُقِمْنَ صُلْبَهُ، فَإِنْ كَانَ لَا مَحَالَةَ، فَثُلُثٌ لِطَعَامِهِ، وَثُلُثٌ لِشَرَابِهِ، وَثُلُثٌ لِنَفَسِهِ».
[صحيح] - [رواه الإمام أحمد والترمذي والنسائي وابن ماجه] - [الأربعون النووية: 47]
المزيــد ...
ژ میقدامێ كوڕێ مهعدی كهریبی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت: من گوھ ل پێغهمبهرێ خودێ (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) بوو دگۆت:
((كوڕێ ئادهمی ئامانهكێ خرابتر ژ زكی تژی نهكرییه، چهند پارییهكێن كێم تێرا كوڕێ ئادهمی ههنه كو پشتا وی ڕاگرن، بهلێ ئهگهر وی ههر خوار؛ هنگی بلا سێئێك بۆ خوارنا وی بیت و سێئێك بۆ ڤهخوارنا وی بیت و سێئێك بۆ بێهن و ههناسهدانا وی بیت)).
[صحيح] - [رواه الإمام أحمد والترمذي والنسائي وابن ماجه] - [الأربعون النووية - 47]
پێغهمبهرێ خودێ (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) بهرێ مه ددهته بنیاتهك ژ بنیاتێن پزیشكییێ، ئهو ژی پارێزه یا كو مروڤ ب وێ ساخلهمییا خۆ دپارێزیت، ئهڤ بنیاته ژی كێمكرنا خوارنێیه، بهلكی دێ هندێ خۆت هندی خۆ پێ ڕاگریت و هێز بۆ بهێت ل سهر كرنا كارێن پێدڤی، خرابترین ئامان ژی هاتبیته تژیكرن؛ زكه، ئهڤه ژی ژ بهر وان نهخۆشییێن مهترسیدار یێن ژ تێربوونێ دروست دبن یێن كو ناهێنه هژمارتن، چ ئهڤ نهخۆشییه بلهز بهێن یان درهنگ و چ نهخۆشییێن ناڤخۆیی بن یان یێن ب سهرڤه بن. پاشی پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) گۆت: ئهگهر مروڤ دێ ههر خۆ تێر كهت و پێدڤی پێ ههبیت؛ هنگی بلا خوارنا خۆ بكهته سێ پارچه، سێئێكێ بۆ خوارنێ و سێئێكێ بۆ ڤهخوارنێ و سێئێكێ بۆ بێهن و ههناسهدانا خۆ، داكو بهرتهنگی و زیان ل سهر دروست نهبن، زێدهباری تهمبهلییێ ژ بۆ كرنا وى تشتێ خودێ ل سهر فهر كری د كارێ دین و دونیایا ویدا.