ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਨਬੀ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ (ਸ਼ੌਚ) ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਉਹ ਦੋਹਰਾਉਂਦੇ ਸਨ

عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المؤْمنينَ رَضيَ اللهُ عنها:
أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا خَرَجَ مِنَ الغَائِطِ قَالَ: «غُفْرَانَكَ».
[صحيح] - [رواه أبو داود والترمذي وابن ماجه وأحمد] - [سنن أبي داود: 30]

ਇਸ ਅਨੁਵਾਦ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਮੀਖਿਆ ਅਤੇ ਪੜਤਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ.

ਹਜ਼ਰਤ ਆਇਸ਼ਾ, ਉੱਮੁਲ--ਮੁਮੀਨੀਂ ਰਜ਼ੀਅੱਲ੍ਹਾਹੁ ਅਨਹਾ ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ:
ਨਬੀ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ (ਸ਼ੌਚ) ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਉਹ ਦੋਹਰਾਉਂਦੇ ਸਨ: "ਗੁਫਰਾਨਕ" (ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ)।
[صحيح] - [رواه أبو داود والترمذي وابن ماجه وأحمد] - [سنن أبي داود - 30]

ਵਿਆਖਿਆ

ਨਬੀ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਜਦੋਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ (ਸ਼ੌਚ) ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਫਰਮਾਉਂਦੇ ਸਨ: **"ਅਸਅਲੁਕਾ ਗੁਫਰਾਨਕਾ ਯਾ ਅੱਲਾਹ"** ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ: "ਹੇ ਅੱਲਾਹ! ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।"

ਹਦੀਸ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਵਿੱਚੋਂ

1. ਵਿਸ਼ਵਾਸ (ਸ਼ੌਚ) ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਬਾਦ "ਗੁਫਰਾਨਕ" ਕਹਿਣਾ ਸੁਨਨਤ ਹੈ।
2. ਨਬੀ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਤੋਂ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
3. ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਮਗਰੋਂ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ: ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਅੱਲਾਹ ਦੀਆਂ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ਨੇਮਤਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸ਼ੁਕਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਉਂਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਸੁਵਿਧਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਿਬਾਹ ਸਕੀਏ। ਨਾਲ ਹੀ, ਮੈਂ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੌਰਾਨ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।